Ik heb Quoc gevolgd in de aanloop en voorbereidingen van zijn show. Ik heb dat heel bijzonder gevonden en de details hiervan staan hier op mijn blog.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met zijn Chinese achtergrond heeft Thang heel toepasselijk ervoor gekozen om juist in De Waag Society, dit historische scheepsgebouw, gesitueerd in Chinatown in hartje Amsterdam, zijn collectie te tonen.

De grote wijde zee als metafoor voor het gemis en verlangen. Het alleen zijn onder de donkere hemel die gevuld is met de schittering van de sterren. Deze emoties hebben Thang geïnspireerd het thema ‘Schipper’ te kiezen voor zijn collectie. Dit thema komt op verschillende wijze terug in zijn werk middels prints, symbolen, boegbeelden en natuurlijk de locatie keuze: dichtbij de Zeedijk en op de plek waar voorheen de Amsterdamse haven was gesitueerd. 

Na zijn afstuderen aan de Gerrit Rietveld Academie heeft Thang projecten gedaan in onder andere Berlijn en Parijs. In 2008 woonde en werkte hij een jaar in Shanghai. Begin dit jaar is hij teruggekeerd in Amsterdam om hier zijn nieuwste collectie te presenteren.

Een gelimiteerde editie van deze collectie zal in het najaar te koop zijn bij Margriet Nannings te Amsterdam. 

 

De Show

 

Ik vond het echt spannend om te gaan bekijken hoe de collectie van Quoc uiteindelijk was geworden, hij heeft toch een beetje mijn hart gestolen in de afgelopen tijd. De locatie was in ieder geval prachtig: De Waag Sociëty. Goede vriend Robbert Dammers wist te vertellen dat hier vroeger mensen eerst onthoofd werden en daarna ‘ontleed’……Via een wenteltrap kwamen we boven in de toren aan en kon er een jenevertje gedronken worden. Iedere gast ontving een leren USB stick met daarop beelden van de collectie, de sponsors en een persbericht. De ruimte is prachtig, intiem en authentiek. Geen catwalk maar een stalen stijgerconstructie in het midden met scheepstouw eromheen gedraaid, een grote bel/klok hangt in het midden. De modellen (heren en vrouwencollectie!) lopen naar de constructie, een soort grote poort, in het midden waar ze uitgelicht worden. De styling is heel eenvoudig en puur, kaplaarzen en wat zwarte vegen op het lijf. Ook de collectie is heel sober en puur.(zie ook de foto’s)  Kleurloos maar eenvoudig mooi. Corduroy, flanel, leer en de mooie sterrenhemelprint. Gebreide kragen en grote capuchons, swarovski manchetknopen en gerafelde zijnaden. 

 

Conclusie

Misschien ben ik een beetje bevooroordeeld. Ik heb de stoffen en de modellen door mijn handen laten gaan, ik heb de zorg en aandacht gezien. De prachtige afwerkingen aan de binnenkant van de ontwerpen. Zoals ik begreep van Quoc en ook om me heen hoorde waren de meningen verdeeld. Sommigen vonden de herencollectie veel beter, andere weer meer gevoel bij de vrouwen. Maar ik vond het fijn. Fijn dat alle franje van ‘zien en gezien worden’ dat bijna een groter show element is dan de shows op zich hier geen rol speelden. Het was intiem. Fijn om te zien hoe je met een relatief kleine collectie toch een beeld neer kunt zetten. Fijn dat het zo toegankelijk is en inderdaad prima straks bij Margriet Nannings kan hangen. Quoc gefeliciteerd!!

Op de foto links: Is met Quoc voor de Waag Sociëty