De kick-off van de officiële programmering van de Amsterdam International Fashion Week is altijd een feestje. In de aanloop naar deze Fashion Week bleek echter dat deze Fortis Opening Soirée exclusiever en meer gewild was dan ooit. Leon Klaassen Bos, eigenaar van LEON Amsterdam couture was inmiddels al gestart met het maken van mijn jurk, maar IS had nog geen uitnodiging (Living on the edge!) Tijdens de nieuwjaarsborrel van de Premsela Stichting liep ik echter Liesbeth in ‘t Hout, directeur van AMFI, tegen het lijf. Toen zij begreep dat ik nog geen kaart had voor deze avond bood zij meteen aan dit voor mij op te pakken. Een paar dagen later ontving ik van Liesbeth een mail met de woorden: ” Isrid, je mag met mama mee!!” Ik heb daardoor een heerlijke avond gehad en doe graag verslag van de catwalkshows, de borrels en de chit-chat daaromheen.

The Dress

Wat moeten we nou weer aan?! Een luxe probleem en tegelijkertijd een kans. Claes Iversen sponsorde mij met het ING Retail Gala door mij een prachtige jurk uit zijn summer 09 collectie te lenen. Dit keer ging ik graag op het aanbod van Leon in om mij voor de Opening Soirée te kleden in een jurk van donkergrijs luxe velours die speciaal voor mij gemaakt werd. Couture! Ik vond het heel bijzonder om dit vakmanschap te ervaren. Mijn maten werden genomen, een corset gemaakt dat als basis en constructie diende voor de jurk zodat zowel mijn lijf als de jurk het meest tot hun recht kwamen. Dat het wel een gedoe was om IN de jurk te komen werd met doorpassen duidelijk. Ik had écht hulp nodig met aankleden drukte Leon mij op het hart. En ik had hulp, want mijn ouders bivakkeerden een paar dagen in huize ISWORKS. Toch gebeurde het, de avond van het Soiré en 10 minuten voor vertrek dat ik met het aantrekken van mijn creatie het geluid van scheurende stof ontwaarde…………..Na een eerste enorme paniekvlaag, schatte ik de schade in, 2 scheuren middenachter op de rug, greep ik naald en draad (zie foto onder) en ging de boel aan elkaar naaien. Hoe dan ook, zo’n luxe probleem moet je met zelfvertrouwen en humor oplossen. En zo gezegd zo gedaan. ”Zie je niks van” riepen mijn ouders heel lief maar ongeloofwaardig. 

 

 

Show Jan Taminiau

Wat een talent heeft Nederland met Jan Taminiau! De zaal zat bom en bomvol en onze hoge verwachtingen werden wederom waar gemaakt. Wat wij zagen waren ‘Golden Girls’. All-over en gedeeltelijk met goud opgewerkte ontwerpen, een waanzinnige jacquard geweven stof met organisch gegolfde patronen en fijne mesh en tule werden op zeer verrassende en vooral vakkundige manier met elkaar gecombineerd. Sommige modellen deden mij denken aan ballroom jurken en de creaties die de dames met kunstschaatsen dragen. Hier en daar werden verdikkingen en opvullingen gebruikt, zowel in schouder als ook in heupen zoals op de foto onder in de badpak vorm. Grote rozetten en plaatselijke draperieën zorgen voor een extra drama-verhogend effect. De schoenontwerpen, plateau met prachtig slank gevormde hak, die zijn uitgevoerd door Hester Vlamings en meesterschoenmaker Rene van den Berg waren super! Ik vind het heel knap hoe Jan in 1 show het minimalistische én overdadige gebruik van dezelfde stoffen toepast en wat een overweldigend effect dat geeft. De show zelf was een beetje mat vond ik. Geen spektakel en rustig heen-en weer lopende modellen. Niks mis mee, alle aandacht ging dus uit naar de collectie, maar persoonlijk heb ik bij een dergelijke openingshow wel behoefte aan elementen van meer ‘drama’ en ‘wow’ gevoel.

 

RVDA

Reinier (RVDA) maakte onderstaande prachtige beelden tijdens de pre-show van de collectie op het atelier van Jan Taminiau. Dank je wel voor deze beelden Reinier! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Show MATTIJS

Mattijs (van Bergen) showde zijn collectie later op de avond, na Jan Taminiau en na het Fortis ‘walking diner’. Dit jaar showde hij zelfstandig, hiervoor werd dit ‘upcoming’ talent binnen de Prelude getoond. Het talent, het gevoel voor vernieuwing in coupe, materiaalgebruik en details waren absoluut te zien. Er werd gespeeld met volume, dan wel boven, dan wel in onderstukken. Net als bij Taminiau waren er veel accenten van goud in de ceintuurs, biezen langs broeken en details in de overigens draken van schoenen.Maar heel eerlijk vond ik het geheel niet sterk. De kleuropbouw was geen verhaal, de combinatie en gebruik van kleur niet verrassend, ik kon geen duidelijk silhouet of statement op een ander vlak ontdekken. Ik denk dat dit een talent op zich is: ” Je vakmanschap, talent en oog voor coupe en bewerking samenvoegen in een totaalbeeld, in een verhaal. Een verhaal dat je graag op pakt en doorverteld!

 

 

 

 

IS &