Mon­day 9 Novem­ber mocht IS als pers aanwezig zijn op het Symposium Beyond Green. Een dergelijk symposium had al 2 keer eerder plaats gevonden, dus dit was de 3de editie. Hierin werken  AM­FI – Am­s­ter­dam Fash­ion In­sti­tute en ArtEZ In­sti­tute of the Arts (Mod­elec­toraat & gen­er­al stud­ies de­part­ment dA­capo) samen om informatie te delen met zowel studenten als docenten op HBO niveau. Ik ben echter dermate onder de indruk van wat ik gehoord en gezien heb vandaag dat ik vind dat ‘iedereen’ dit moet horen en beleven. Dus LEES deze blogpost, laat het bezinken en deel het met je vrienden en collega’s. Ik kan onmogelijk alles verwoorden en verbeelden maar ik weet nu al: Het gaat een uitgebreid verslag worden. Maar wees gerust: Ook met veel plaatjes! Ik heb zelfs besloten om een foto gallery on-line te zetten die je hier kunt bekijken. Ik hoop dat ik met mijn verslag kan bijdragen in een stimulans om ongeacht wat je doet of wie je bent eens de rust te nemen om een standpunt en visie te ontwikkelen omtrent groen ontwerpen en ondernemen.

Good Design

 

Good De­sign is het centrale thema van Beyond Green dit jaar. Het thema is gekozen omdat er een toenemende vraag ontstaat in de maatschappij voor producten en diensten die geproduceerd worden met respect voor mens en milieu. Interessant is de rol van designers hierin maar ook het belang van bedrijven die vanuit design denken en acteren.  Dit jaar was er ook een Beyond Green Gallery met presentaties en tentoonstellingen. Een ’swapshop’ is neergezet zodat bezoekers hun (meegebrachte) kleding met elkaar kunnen ruilen.  De gallery werd gecoördineerd door I&A (Ingrid Horsselenberg en Annouk Post) Helemaal leuk natuurlijk want Annouk en ik zijn elkaars ‘followers’. Het blog van Annouk Hiphonest moet je echt even bekijken! Voor mijn onlangs gehouden Whisper Fashion event bracht Annouk mij in contact met Jeroen Brand en Marianne Kemp en heb ik een selectie van hun werk aan mijn gasten mogen tonen.

 

 

 

Voorwoord

Het is voor mij maar 5 minuten fietsen naar het WFC en dat is toch een kadootje op de maandagochtend. Ik kon een mooie plek vooraan bemachtigen, ondertussen was Kathelijne van Reijen bij mij ingehaakt en na mijn ‘reporter’ spullen te hebben uitgepakt keek ik rond in de zaal en was onder de indruk van het aantal mensen: bijna 700! Vlak voor haar ‘optreden’ werd ik gespot door Liesbeth in ‘t Hout, directeur AMFI. In onze omhelsing vertrouwde ze mij toe dat ze blij was dat ik een verslag van het symposium zou maken. Dat is toch lief!? En toen waren we begonnen. Zowel Liesbeth als Ger Strijker, board ArtEZ. spraken ter inleiding de zaal, met voornamelijk leerlingen van diverse mode-opleidingen, toe. (zie foto’s onder)

 

David Shah (rechts boven)is de moderator van het symposium. David is fashion designer, trendwatcher en uitgever van magazines als Viewpoint, Textile View en View2. Vanaf 2006 is hij professor in het Master’s Degree programma van ArtEZ. David is daarnaast een hele snelle prater (en ook denker schat ik in), heel druk en heel grappig. Door Ger Strijker wordt hij omschreven als ‘ He speaks more rapidly than God can understand!’ Voordat de sprekers aan bod komen draait David de zaal alvast warm met een geweldig inspirerend verhaal met hele sterke (voor)beelden. 

 

David Shah: The I-Decade

Wat is er de afgelopen 10 jaar wel niet allemaal gebeurd? The I-decade…niet alleen omdat alles draait om I-Phone, maar ook omdat het allemaal wel erg ging over ‘me’ en de IT bag grapt David. Wat betreft kleding was het allemaal niet eens zo spectaculair, samenvattend kijken we slechts terug op cargo-pants en hoodies. Ja want meubels waren veel sexy-er dan kleding! En dan was er nog kunst en MEGA architectuur (we hielden van grote, spectaculaire gebouwen) We zagen politieke leiders op fietsen en ons geld verdwijnen……‘Access followed by disgust’ !

Ik moet erg lachen als David zegt ‘Green is boring!’ Iedereen heeft het tegenwoordig over groen, sustainable, authentic etc…………..Klopt natuurlijk. Maar hij geeft vervolgens wel een mooie presentatie weg met goede, leuke en hilarische groene voorbeelden

ORGANIC Er zijn tegenwoordig Eco-sexuals. Deze vrouwen slapen ECHT niet met een man die vlees eet! * Camperen is cool, wordt enorm uitgewerkt * Organic food is duur en niet voedzamer…oh?….bevroren is vaak beter dan vers. * En dan wat betreft organic cotton: de omvang is slechts 0.1% van de totale productie van katoen…er is NIET genoeg organic cotton om de wereld te bedienen! * Misschien is polyester wel het beste cradle-to-cradle materiaal WANT je moet ook naar de bewerkingen kijken. 

RE-USE Van afval kleding maken, hergebruiken van oude meubels, een auto ontworpen van oude onderdelen, de PEE-POO bag die je ontlasting filtert, het Artec Pavillon en ‘rubish’ Hotel in Mexico City.

BLUE SKY THINKING The future is about surprise! En….trouw met een wetenschapper, dat is pas een goede partij, die hebben de toekomst! Een nieuwe ‘mindset, creativiteit is leidend. LEGO is hot net als gaming in het algemeen. Fun! Hang eens een schommel op in een bushokje! Heel mooi vind ik het voorbeeld van een kerk waar het dak ‘open’ is. Je kijkt naar de lucht en die verandert steeds; ‘Nature designing for you” Of : Bob the lost dog building in Shanghai. Wie z’n broodtoaster kan het hoogste werpen? Dreamtelligence. Play! de nieuwe Durex reclame……..

OUT OF THE BOX Waar je mee start als idee is nooit wat je uiteindelijk gaat verkopen…Alle nieuwe ideeën komen uit het Oosten NIET uit het Westen! 

EMOTIONAL DESIGN design met emotie gooi je niet zomaar weg. Een product dat een verhaal vertelt. De ‘Bathboat’ van afstudeerder Wieki Somers; doe eens water IN de boot…..Het nieuwe denken. Mensen voelen die emotie en….willen dat hebben. We hangen in een shoppingcoma. Wie repareert er tegenwoordig nog wel eens iets?  De opkomst van Swapshops. Oude meubelen restaureren maar een chip erin zetten zodat je weet van wie de stoel was. Omgekeerde wereld: The fourniture owns YOU. 

ISOLATION RETAIL Er is een overkill. Rust hebben we nodig. Slower. Zoals de rust in de Lim Hair Salon inTokyo. De collectie van Celine werd hoog gewaardeerd op de catwalk. Waarom? Simplicity!  Brand Quietness zoals de winkel van Hermes in Kuala Lumpur.

BRAND DNA Merken met een heritage overleven op dit moment. Niet de nouveau riche merken. Wederom: storytelling. Heb je iets te vertellen? De manufacturer wordt belangrijk. WIE heeft het gemaakt. Dáár is de consument in geïnteresseerd.

Beyond Green Gallery & Swapstore

Sprekers

De sprekers zaten naast me. Click! Voor een uitgebreid overzicht en profiel van de sprekers kijk je hier. 

Kate Fletcher – Fashion for Sustainability

Professor Sustainable ontwerper, consultant, schrijfster en opinieleider. Auteur van het boek ‘Sustainable Fashion and Textiles’.

Sustainability volgens Kate: 1) Natural Integrity  2) Human Wellbeing. Mode is onderdeel van het sutainability issue. Voorbeeld van Marks&Spencer die voor minder vervuilende transportwagens kiezen en ‘Think Climate’ messages in hun labels zetten. Het basisprobleem is consumptie. Kate roept op om detail EN het grote plaatje te zien. Ook al werken veel voorbeelden nu alleen nog in niche: To get big change you start small. 

We hebben kleding nodig die 1) Ons helpt ons verbonden te voelen met de natuur. Foto: High quality Shetlandstoffen.  2) Ons helpt menselijk te zijn. Foto: DO T-shirt van Kessels Kramer (klein detail: deze heeft IS ooit geproduceerd!)  3) Ons vraagt ‘Waar doe je dit voor?’ Foto: Keep&Share company-Shareable knitwear)

 

LOKAL WISDOM PROJECT Wat een mooi verhaal. het begon eigenlijk doordat Kate zich realiseerde dat zij kleidngstukken soms in de was gooide terwijl dat helemaal niet echtnodig was. Een jaar geleden organiseerde Kate een fashion-shoot in een klein dorp. Ze riep via diverse media mensen op daarheen te komen met kledingstukken met een verhaal, die zij bij voorkeur nooit gewassen hadden. Zo was er een 82-jarige man die zijn gilet/vest door de jaren heen had bijwerkt met diverse ingezette, gebreide stukken. (foto onder) Hij knipte het vest open op de rug toen hij zwaarder werd en zette daar ook weer een stuk tussen en mouwen werden eraan toegevoegd etc (zie foto) Een man die ooit Punk was en zijn denimjacket meenam met badges en een vrouw met een sjaal waar een heeeeel verhaal aan vast zat waar zelfs de koningin van Engeland een rol in speelde. En nu komt het: Kate onderzocht bij deze mensen WAAROM ze hun kledingstuk nooit hadden gewassen. En dat is omdat ze de herinnering, het verhaal niet willen weg wassen. Het is te waardevol want ze hebben het ge-erfd maar bijvoorbeeld ook omdat ze de geur niet willen verliezen. Als we deze redenen kunnen vangen en deze waardes mee kunnen geven aan kledingstukken…….

 

Adriaan Beukers – Light Weight

Professor aan de universiteit van Delft, faculteit Aerospace Engineering. In 2006 prijs voor ‘Most entrepreneurial Scientist of the Netherlands.

Adriaan is echt een beetje de warrige professor. Een zeer interessant verhaal over weefsels, structuren, het bevriezen van materialen, grondstoffen en het belang van light-weight. Ik vond de wetenschappelijke benadering (duhh uiteraard!) van Adriaan boeiend. Hij stelde dat om iets op te kunnen lossen je de diverse functies moet loskoppelen. Vaak passen we nieuwe materialen gewoon weer toe in de oude vorm. Een team van de master students die Adriaan begeleid kwamen bijvoorbeeld niet alleen met een veel lichter materiaal voor (bier) fusten maar vernaderden ook de vorm vooroptimalisatie van materiaal/gebruik. (foto 2de rij onder) Je kan verbeteringen creëren door het concept te veranderen. Het vliegtuig op de eerste foto onder is gemaakt van frozen textile. Begin met denken in structuren en: The flatter the better! 

ANDERS DENKEN We kunnen op andere manieren toch stevige constructies maken.  Zoals het Suiss Ray gebouw in London (foto 2de rij onder). Of tent structuren gebruiken voor gebouwen. Die maak je ergens anders en transporteer je dan naar de plek waar je het wil hebben om aldaar ‘uit te klappen/in elkaar te zetten’. Gebruik grondstoffen lokaal.  Slow manufacturing. Zoals bijvoorbeeld bamboo. In de meubelindustrie wordt al goed over materiaal en lightweight nagedacht . Ecodesign. (foto = chair van Tejo Remi) maar denk ook aan de ‘knotted chair’ van Marcel Wanders. En waar Mark Liu hierna ook nog op in gaat: Co-creatie in studie. Vroeger waren arts en science in 1 plek/gebouw samen. Die cross over is heel interessant om te innoveren. Om anders te denken. 

Mark Liu – Zero Waste

Ontwerper. Werkte  voor o.a Alexander McQueen, Miss Selfridge en Ghost. Werkt met oplossingen om ‘waste’ en productie kosten te verminderen.

Mark begint voordat hij gaat ontwerpen al met 3D denken. Het vergt wat oefening, zo vertelt hij, maar je moet de lap stof voor ogen houden en denken ‘How all pieces fit together from the start’.  A Mark Liu Zero waste Design. Hoe is dit nu zo gekomen? Mark legt uit dat hij tijdens zijn studie mode vaak na hetvolgen van zijn vakken naar de Nano faculteit ging om daar de ontwikkelingen en bezigheden ook enigszins mee te krijgen. Tijdens zijn masters werd hij bekend met Sustainability en cradle-to-cradle stoffen. Na zijn studie wilde hij iets heel spannends, geks en onverantwoordelijks doen. Hij startte zijn eigen bedrijf! Mark ging fotograferen, werd al snel ontdekt en zat meteen midden in de Eco fashion Week Cult. Mark werd tevens door het Museum of Modern Art in Korea gevraagd om een serie Zero Waste kledingstukken te maken. Hij laat zien dat zijn Zero Waste ontwerpen nu uit de experimentele fase zijn en meer volwassen en commercieel worden. verderop zegt spreker Carloyn Strauss nog wel terecht: ‘Ok het is zero waste’ maar het is nog steeds een proces dat consumeren in stand houdt en daartoe uitnodigt!

Mark vertelt de leerlingen in de zaal een hele belangrijke boodschap. Ik hoorde het al eens eerder op een seminar van Sogetti: ‘Innovation in a downturn’. (In moeilijke tijden word je creatief, ga je anders denken) Als je geen naaimachine hebt ga je nadenken over een kledingstuk dat je op een andere manier in elkaar kan zetten. Take risks-Try grazy ideas! 

Monique van Heist

Voor het symposium ‘Re-shaping Attitudes’ op de Arnhemse Modebiënnale was er een film gemaakt over het ‘Hello Fashion’ project van Monique van Heist. Monique vertelt over de gedachte hierachter. Dat ze zichzelf soms in de war voelde raken op stoffenbeurzen, zo van ‘Is het nou zomer, oh nee ik kijk winter, of nee toch zomer…’ Ze is tegen de snelheid en de overproductie. Hello Fashion gaat over producten/ontwerpen die op de markt blijven en in de Hello Fashion catalogus komen. Het filmpje is de moeite waard!

Carolyn Strauss – Slow Design

Directeur van slowLab, een laboratorium voor Slow-design denken. In 2008 opende slowLab ook een kantoor in Amsterdam.

Carolyn start met de vraag: ‘Wie van jullie wil ontwerper worden’ Er zijn niet veel mensen die hun hand opsteken ? Ik heb die ambitie lang geleden laten varen dus ik houd ook de hand op het notitieblokje. Designer zijn is een HUGE responsibility claimt Kate. Zij vertelt een mooi verhaal over snelheid aan ons. Hoe snelheid en haast ons niet meer verbonden houdt met de gemeenschap, van onze identiteiten en investeringen. Het spreekt mij aan omdat ik uit ervaring weet hoe ‘disconnected’ je kan raken van je kracht en je identiteit omdat je in een omgeving werkt die niet bij je past. Slow down, neem afstand, kijk, luister.  Repairing is the new recycling. Klopt zegt Kate, maar het gaat niet alleen over producten hierin, maar ook over gedrag, relaties en de maatschappij repareren! 

SLOW VOORBEELDEN Jorge Otero stripped gebouwen, hij laat zien waar ze van gemaakt zijn. Simon Heijdens doet lichtprojecten en projecteert bijvoorbeeld een boomop de muur van een gebouw en dit beeld veranderd langzaam door de invloed van weersomstandigheden… Takumi Endo ontwierp een toetsenbord functie waarbij de outcome, je woorden alleemaal van verschillende grootte zijn, een ritme hebben. Ervaar weer hoe het is om te schrijven! De chocolade reep van Arlene Birt waarbij in de binnenkant van de wikkel het hele productie verhaal in kaart gebracht wordt. Background stories! Geweldig vind ik The Uniform Project van Sheena Matheiken. Zij droeg het hele jaar dezelfde jurk. Maar elke dag stylde zij deze anders en zette dat elke op de foto. haar ‘followers’ wilde steeds kijken hoe ze het nu weer gedaan had. Die accessoires werden overigens ook gedoneerd en waren in ieder geval 2de hands! Het Qing Zu project (Ambacht in porcelein) van Judith van den Boom. Qing zu betekent: Ga eens even zitten. Dus: Ik wil een gesprek, een warme relatie. Ik wil van je leren. Kijk weer eens naar arts & crafts. Onderneemster Nathalie Chanin keerde terug naar haar hometown in Alabama om daar de oude handwerktechnieken te gebruiken in haar producten. Laten we eerlijk zijn, bij H&M voelen we de aanwezigheid van de maker niet…..

Quotes om even bij stil te staan

*It’s not about style, it’s about content * Sustainability is the possibility that we might flourish * Change can happen in small places * Clothes are just a flexible house * Become an architect, NOT a fashion designer! * Embrace new technology * Designers need both fast and slow knowledge * There can not be beauty as long as there’s poverty * Beauty is more persuasive to inspire change than shouting at the top of your lungs.