Golden Girls

Josephine Colsen: Ik wou dat ik student was aan de Design Academy in Eindhoven want dan had ik misschien wel les gekregen van Josephine, die docent is aldaar! De site van Josephine geeft een mooi overzicht van haar producten. Lampen, kleden, (bed)textiel, acessoires en wand decoratie. Het valt mij op dat Josephine arbeidsintensieve bewerkingen niet schuwt. Het textiel is met de hand ge-appliceerd en geborduurd en het houtsnijwerk van de gekleurde wand panelen boeien mij naast de ‘pracht’ ook door het werk dat er in zit.  Ik vertel haar dat ik denk dat het voor haar ook een soort therapeutisch element bevat, om zó vol aandacht uuuuuuren in een bewerking te steken. Tsja, zegt Josephine, daar heb je zeker een punt….

Irene van Vliet: Irene vertelt me dat ze zich nog niet echt noemenswaardig ‘online’ begeeft. Dat blijkt een understatement. Bij enig googlen bleken de Irene’s van Vliet die WEL op Facebook en LinkedIn te zien waren verre van creatief! Maar Irene heeft wel een hele mooie etalage op Stylink.nl. Zij specialiseert zich in trendprognoses, concepten en ontwerp van interieur-, bed- en huishoudtextiel. De producten die zij zelf maakt dragen het label Studio Woven Wonders. Haar specifieke kennis ligt op het gebied van geweven en bedrukte stoffen en dat zie je bevestigd in de prachtige spreien, kleden en throws die Irene ontwerpt en maakt.

Danielle Wanders: Danielle en ik hebben met enige regelmaat contact met elkaar om te praten over ‘het vak’, wat ons beweegt en gewoon omdat we een klik hebben. Haar Praktijkbureau is er voor creatieven, kunstenaars en designers, reeds gevestigd of ‘upcoming’. Danielle werkt met talent. Zij coached, is matchmaker voor bedrijven en is begeleider bij reïntegratie. Maar Danielle (en dat wist ik ook niet!!) maakt woven shawls, in een combi van stoffen. geen patchwork, veel strakker, maar wel vervaardigd van reeds bestaande stoffen. Ik kreeg er wel een beetje Dries van Noten gevoel bij waarop Danielle mij toevertrouwde dat zij zeker ook soms met stoffen van hem werkte.

Golden Products

Ik ben een mens van het echte product. Zo vind ik de rubriek “Favorites-Things we love” in LINDA helemaal fijn waarin Zwaluw lucifers, Brillo schuursponsjes, een badeendje of de BIC ballpoint helemaal sec op 1/1 pagina worden geportretteerd. The basics. Maar ik houd ook van producten met een ‘ziel’ waarin de aandacht van de maker voelbaar is. Nu ben ik ook nog eens een stier en zo is het dus een gegeven dat ik niet alleen heel gevoelig ben voor producten maar ook kado’s waar die ziel in zit. Ik kan echt ontroerd raken bij het krijgen van een kado waarvan ik weet dat de gever dat speciaal voor mij heeft geregeld of gekocht, waar moeite voor gedaan is en dan nog het liefste met een verhaal erbij! Daartegenover kan ik erg teleurgesteld raken als men zich ‘ervan af heeft gemaakt’. Geef dan niks!

Ik weet het. Niet iedereen zit zo in elkaar op dit vlak als ik. Maar terug naar de producten zijn er gelukkig mensen die ook geraakt worden door de uniciteit van dingen. Mensen, zoals deze Golden Girls, die echte producten maken vanuit liefde en ideeën en niet vanuit marktaandeel en omzet. En mensen die dit weten te waarderen. In het huis van Josephine Colsen heb ik dat weer heel sterk samen zien komen. Ik had wel heel veel dingen mee naar huis willen nemen (lees: willen kópen) om ervan te blijven genieten, maar ik koos 1 product dat met IS mee naar huis mocht. Van de hand van Josephine een klein vaasje, helemaal opengewerkt en met een laagje wit glazuur.

De photo gallery is samengesteld uit eigen foto’s én die van Maria op het Veld, de dochter van Danielle Wanders. Dank je wel Maria!

Mona

Begin mei ging ik op bezoek bij Carhartt, the workwear division, waar Albert Foppen sales & marketing manager is. Albert was ooit ‘kandidaat’ in mijn portfolio toen ik nog als consultant voor HTNK werkte. Door de tijd heen hebben wij contact gehouden, schreef Albert spontaan een recommendation voor LinkedIn over mij, leest hij trouw mijn blogs en mailde mij een tijdje geleden quasi gepikeerd dat we toch echt eens moesten koffie drinken. Toen ik het pand waar Carhartt gevestigd is op de Cruquiusweg naderde realiseerde ik me pas dat goede vriend Jeroen Oude Sogtoen met zijn bedrijf Mona di Orio hier ook in gevestigd is. Na mijn inspirerende afspraak met Albert dus ook nog even bij Jeroen binnen stappen. Wat leuk! Mona was er ook. Mona is de Mona uit Mona di Orio, de neus achter deze couture geurlijn en zij woont in Frankrijk. Mona is een dromer én een onderzoeker. En deze prachtige vrouw is ook het gezicht van haar eigen geurlijn.

Les Nombres d’Or

Met Jeroen kan ik bómen opzetten over ambacht, passie, het gilde, merkbeleving, waar wij waarde aan hechten en gewoon ‘what’s going on’. Op tafel in studio Mona di Orio staat ‘the magic box of raw materials’ van Mona. Ik luister naar het gepassioneerde verhaal van Jeroen en Mona als ze mij vertellen over de stappen die ze maken met hun merk en dat ze een nieuwe geurlijn op de markt gaan brengen waarin Mona op zoek gaat naar de perfecte balans in basisgeuren als musk, amber en leer. De lijn gaat Les Nombres d’Or heten. Dit is waar ik stil val. Ik heb het eerlijk gezegd wel vaker…..dat er ineens een filosofie, een gedachte of soms gewoon een woord centraal en wederkerend voorkomt in mijn ontmoetingen of gesprekken in een kort tijdsbestek. Dat gegeven vanuit allerlei invalshoeken op mijn pad komt en zich zodoende kan nestelen in mijn systeem. “Je weet wel” hoor ik Jeroen zeggen “De gulden snede!!” Jeetje…wellicht stom met Atheneum diploma op zak, maar nee, als je het me 2 weken geleden had gevraagd had ik niet (meteen en bewust) geweten waar hij het over had. Nu wel…We praten over bewust zijn, beleving en slow. Als ik Mona hoor praten over haar  streven naar de perfecte balans in haar geuren haal ik ook het verhaal terug van Carlos Brown die voor Second Sight onlangs in Felix Meritis een prachtig verhaal hield over ‘future visions via senses‘ en ‘the importance of forecasting’. Carlos claimt: If you can dream it, you can visualise it….and so…you can materialise it. Het vormde een gedachte, een herkenning, die ik vervolgens all around me zag en met vele mensen deelde. En ook nu deed Mona’s manier van werken mij hier weer aan herinneren. Een prachtig uitgangspunt voor een merk of concept: Een droom. ” Dream, everybody dream, turn your dreams into relaity” (van mijn favo jazz duo Tuck&Patty)

Die avond zou Mona een geuren workshop geven op het hoofdkantoor van Skins op de Keizersgracht en ik mocht daarbij zijn.

Verhoudingen

Het is 19:00 uur en Mona is de flesjes uit haar magic box aan het rangschikken. Ze start de workshop door te vertellen over hoe wij wijncursussen volgen om meer te begrijpen over de diverse druiven, smaken en wijngaarden. Evenals in food, vele workshops worden gehouden en kookboeken geschreven om ons te leren over de diverse  ingrediënten en hoe deze in bepaalde combinaties toe te passen. Maar om een parfum echt te kunnen ruiken moet je ook leren, moet je je neus trainen. Wij zijn verleerd om onze neus goed te gebruiken. We have to re-learn. We have to go more slow. (ook weer zo’n thema dat constant terugkomt in mijn gesprekken en werk..slow) Mona vertelt ” People want to be convinced at first when they smell a perfume” We willen instantly weten hoe iets zit, waar we aan toe zijn, de vreugde en het genot van het wachten zijn echter zo waardevol en zo puur. Mona geeft ons deze avond een prachtige les over verhoudingen, over ‘echte’ geuren en hoe we die nauwelijks nog herkennen omdat we opgevoed zijn met de slappe synthetische commerciele aftreksels daarvan. Parfum journalist Erik Zwager is deze avond ook aanwezig en hij vertelt dat als je het tegenwoordige Femme van Rochas vergelijkt met diezelfde geur uit 1950/1960 in de authentieke vintage versie dat je je rot schrikt. De hele ziel is eruit, al het natuurlijke, pure inmiddels vervangen door synthetisch. We krijgen onder andere Vetyver te ruiken, smockey en aards, Jasmijn uit India, Patchouli (en zoals Jeroen zegt: Niet die hippie-shit) , Immortel, Resina, Cashmaran (zacht en warm) en jawel: Castoreum oftewel bevergeil. We snuiven deze geuren diep op maar Mona en Jeroen vertellen ook wat die geuren nu bijvoorbeeld doen in een parfum…in een bepaalde verhouding. Hoogtepunt was toch wel om de nieuwste ontwikkeling binnen de nieuwe geurlijn Les Nombres d’Or (foto onder) te ruiken: Een parfum dat ruikt naar leer…zacht suede warm luxe leer. I just love it!!

In the know

Dezelfde Jeroen uit bovenstaand verhaal vertelde mij ooit over de pay-off van champagne merk Jacquesson: For those in the know. Voor de liefhebber, voor de kenner, voor diegenen die het vakmanschap en de kwaliteit niet alleen waarderen maar ook herkennen. Die ochtend hadden we (Jeroen, Mona en Is) het nog over de definitie van een niche…wat bedoelen we daarmee? We spraken over knowledge sharing en knowing your brand. Ik ben ervan overtuigd dat mensen zich makkelijker aan een merk zullen binden als ze er meer over weten. Dat omslaat in er meer over willen weten. Andere mensen daar weer enthousiast voor gaan maken. Maar dat begint uiteindelijk toch ook met de passie van de mensen die het product maken en in hoeverre zij hun kennis en passie over dat product en het merk delen. Sharing knowledge makes people slow down……? Ik mag het graag geloven. Zoals wij met een groep mensen die avond bij elkaar waren om meer te leren en te begrijpen over geur, begrepen wij ook meer over Mona, over hoe zij werkt en dus over haar producten. Het denken in proporties is echter ook goed toe te passen op teams en op collecties als ik dan even in mijn eigen straatje verder ga. Zoals de basisgeur Immortel echt een sprankel aan een parfum kan geven of de wat neutrale waterjasmijn juist een soort lucht en ruimte geeft. Wij kijken vaak naar teams en collecties op individueel niveau. We worden veelal individueel beoordeeld in onze einde jaarsgesprekken. In de wetenschap dat een mens in een bepaalde verhouding, in een samenstelling pas echt zijn of haar kracht en toegevoegde waarde kan tonen dat weten we, maar moeten we misschien herwaarderen…..

Die avond bij Skins was slow, die avond was knowledge, die avond was aandacht. Ik ga nog even door met het processen van alle indrukken. Thank you for the inspiration Mona!

Ik had het pas door toen we bijna waren gearriveerd op de Sloterkade nummer 171…Oohh dit is die gallery waar ik altijd langs kom als ik vanuit huis naar de stad fiets! Ik vroeg me dan vaak af wat er verscholen zou zitten achter dat huisje dat zonnig en bijzonder afsteekt in het rijtje andere huizen en het grote nieuwbouwproject ernaast! Toen ik een tijdje geleden een uitnodiging voor de opening van de expositie The Limpet & The Cloud ontving had ik sterk het gevoel dat ik dat móest zien ondanks dat ik de kunstenaars én de gallery niet kende. Ik moet tegenwoordig echt keuzes maken uit het aanbod uitnodigingen in mijn mailbox en niet bang zijn dat ik van alles mis, maar deze mailde ik door aan mijn inmiddels dierbare vriend-met-vrouwennaam Joyce Coudray met de message: “Wanna join me?” Aangezien Joyce als creative consultant altijd ‘on top of things’ is verbaasde het me ook niet dat hij mij een reply stuurde met daarin de boodschap dat hij al geplanned had naar die expo te gaan en mij gelijk ook details en blogposts over de kunstenaars gaf! Na een heerlijke champagne en cheesecake @ Café George WPA in het lente zonnetje gingen Joyce en ik op weg.

Soledad Senlle Gallery

We worden verwelkomd door de prachtige Marisol Ferradas, de uit Spanje afkomstige eigenares van Soledad Senlle (uitgespoken als senjé) Gallery, die voor de liefde jaren terug naar Nederland kwam.  In 1989 richtte Marisol haar Soledad op als mode agentuur en representeert zij prachtige merken als Isabel Marant (love it!) , La Fée Maraboutée, Etoile, Johnny Rambli (mij bekend omdat ik wóón in de leren legging van dit merk) én Joline Jolink. Dat is dan weer zo leuk van Twitter want toen Joline zag dat ik naar deze expo ging, kreeg ik een tweet van haar dat zij ook ging EN of ik wist dat dit haar agent was! Buiten de verkoopseizoenen om richt Marisol nu haar showroom in als gallery. Wat een geweldig idee! En zo zag ik ook ineens een rode draad in de laatste exposities waar ik ben geweest en over heb geblogd: Het andere retailen, het combineren van kunst met kledingdesign. Zo waren er Clifford Portier met zijn expo in gallery Miauw samen met het werk van Britt Das, Tenue de Nïmes, de denimshop die ook altijd een kunstenaar uitlicht en de rondreizende collectie Clemens & August van Alexander Brenninkmeijer die alleen in musea en gallery’s wordt getoond en verkocht.

The Limpet & The Cloud

Soledad Senlle viert het voorjaar met de levendige en kleurrijke tentoonstelling The Limpet & The Cloud. De installaties en sculpturen van de Franse kunstenaars Emilie Faïf en Arnold Goron vormen samen een droomachtig landschap. Vandaar de naam van de expositie. Ik moest echt even opzoeken wat ‘Limpet’ nu betekent maar het is een verzamelnaam voor slakken soorten, met name de slakkenhuizen. Het werk van beide kunstenaars is voor het eerst in Nederland te zien. Je kan tot 15 mei deze expositie bekijken en dat is in mijn ogen echt een ‘must’! Wat ik vanuit mijn eigen professie en interesse heel leuk vind is dat deze kunstenaars individueel en samen installaties maken voor de etalages van Isabel Marant in Parijs en New York. Wat gebeuren er toch spannende dingen op retail gebied; als je door de juiste bril kijkt zie je toch tal van mogelijkheden!?  De etaleuses van weleer spanden vroeger met nylondraad en spelden het textiel vast in de etalage. Inmiddels hebben we visual merchandisers die kleding met decor en in een sfeer etaleren. Maar een stap verder laat je in je etalage helemaal geen kleding meer zien. Vertel nou eens gewoon een verhaal. Laat mensen stoppen voor jouw etalage, zodat ze misschien graag binnen komen maar vooral ook: laat ze het filmen en fotograferen zodat ze het door twitteren, facebooken en op flickr zetten! Ook Hermes heeft recent in haar Tokyo winkel een prachtige ‘augmented reality’ installatie getoond. Google maar eens op YouTube!  Op de foto onder van links naar rechts: Joyce, Isrid, Marisol, Emilie en Arnold

Emilie Faïf

Vooraan in de etalage van de gallery hangt een gigantisch hart van de hand van Emilie. Wat geweldig! Helemaal gemaakt van stof maar het beweegt, het trekt samen om daarna weer uit te zetten…. Geheime landschappen en zwevende weides maken deel uit van de wereld die Emilie Faïf (1976, Frankrijk) creëert. Haar kleurrijke installaties hebben iets vanzelfsprekends en zijn tegelijkertijd mysterieus; ze doen denken aan dromen waarin zwaarte licht wordt, waar wensen blijven bestaan en waar het licht geen schaduw werpt. Een gedeelte van de getoonde werken zijn installaties die Faïf maakte voor de modeontwerpster Isabel Marant, met wie ze in een voortdurende dialoog is sinds 2003. Faïf verwerkte een aantal kledingstukken en stoffen in ruimtelijke en soms bewegende sculpturen. Ze laat zachte, kwetsbare materialen tot leven komen in installaties waarin de dynamiek van de stad samen komt met gelukzalige dromen en de idylle van de natuur. Hieronder een filmpje van haar installatie ‘Prairie’ die tevens prominent in de gallery te bewonderen is.

Click here to view the embedded video.

Arnold Goron

De sculpturen en installaties van Arnold Goron (1966, Frankrijk) zijn vaak gemaakt van steengoed en aardewerk. Hij bewerkt deze natuurlijke materialen als een echte beeldhouwer; hij maakt gebruik van de soepelheid van het materiaal maar kan klei ook modelleren alsof of het een harde steensoort is. Wanneer Goron begint met een bestaand object, werkt hij er net zolang aan door totdat het onherkenbaar is geworden. De objecten die hij maakt lijken met hun ronde en hoekige vormen afkomstig te zijn uit vreemde landschappen. Zijn sculpturen nodigen uit om aangeraakt en gestreeld te worden: ‘Hoe kun je je het gewicht, de warmte, de zachtheid en de ruwheid van een beeldhouwwerk voorstellen, zonder het aan te raken? Handen maken sculpturen. Een andere hand is nodig om de sculptuur te ontmoeten.’ Goron maakt installaties voor modeontwerpster Isabel Marant maar ook voor modemerk Levi’s. Op de eerste foto hieronder de installatie ‘Porcelain Bird’ voor de winkel van Isabel Marant in Parijs.

Sol & Soul

Het was genieten van de warmte in Soledad Senlle! De gallery doet haar naam eer aan. Zowel Marisol als ook haar medewerker Maaike Schuurmans (op 2de foto hieronder links) zijn stralende, creatieve vrouwen. Er hangt een hele prettige sfeer in deze ruimte en ik voelde mij er erg senang. Marisol vertelt dat ze alle ingrediënten voor de hapjes op de biologische markt heeft gekocht. Géén catering bedrijf maar zij zelf bedachten en maakten het ‘fingerfood’ dat ons aangeboden werd. Ook dat was een feest. Ik kan er zo van genieten als ik liefde zie in wat mensen doen en maken. Het is zo simpel……

Natuurlijk wilden Joline (Jolink) en ik ook nog even samen op de foto. Ik had die ochtend toevallig al besloten mijn Joline jurkje te dragen die ik kreeg bij mijn abbonnement op ELLE. helemaal leuk met mijn nieuwe zwarte gechintzte (trend!) skinny jeans. Joline en haar partner Peter gaan in augustus mee met de door Modint geïnitieerde 3-daagse handelsmissie naar Copenhagen en raad eens wat?……ISWORKS gaat ook mee als enige dienstverlener in de groep! Dat gaat naast nuttig, leerzaam en interessant ook gewoon erg leuk en gezellig worden.

Wat was het weer een leuke, mooie dag. Met sol in mijn hart stapte ik uiteindelijk op mijn fiets en keerde huiswaarts.

Mijn interesse in de Clemens & August collectie vond zijn basis meer in ‘het verhaal’ dan in de collectie op zich. Het beeld is minimalistisch, het doet mij erg denken aan COS en Jil Sander en dat is zeker een look die ik graag draag. Ik had deze collectie echter tot gisteren  niet echt gezien, slechts een indruk via de website. Fascinerend dus dat ik dus zo eager was om deze collectie te gaan zien in de 3 dagen dat daarvoor gelegenheid was…Op vrijdag 9 april, de eerste tour dag, fietse ik, na een heerlijke lunch op het terras van de Ysbreker aan de Amstel, met vriend Carlo Wijnands de rivier over om een paar straten verder binnen te stappen in White Spaces galery.

C&A,  het verhaal

Er is veel gedoe geweest rond Clemens & August vanuit de Brenninkmeijer familie. Net als de rest van zijn familie was Alexander Brenninkmeijer voorbestemd voor een carrière bij C&A. Maar de dwarse telg uit de rijkste familie van Nederland richtte zijn eigen label op. Hij noemde zijn bedrijf naar de twee oprichters van C&A, Clemens en August Brenninkmeijer. Met Clemens en August knipoogt Brenninkmeijer naar de goedkope massaproductie van C&A en geeft hij een kritisch antwoord op de vulgarisering van de traditionele modehuizen. Het verhaal is dat Alexander met zijn collectie ‘on tour’ gaat. Ieder seizoen trekt hij met zijn team 6 weken over de wereld en doet daarbij verschillende steden aan, die je kan volgen op hun touragenda op de website. Er wordt gekozen voor de combinatie met kunst ; voor musea en gallery’s om de collectie te tonen. Per stad wordt 3 dagen de gelegenheid geboden om de collectie te zien en te kopen. Tot en met zondag 11 april kan je terecht in White Spaces te Amsterdam en daarna 3 dagen in Rotterdam:  15-17 april in Witte de With. Je kan een deel van deze collectie overigens ook via hun webshop kopen maar dat is…..ehhh….zo gewoon!

Collectie Clemens & August

Ja ik ben een mens van weinig ‘fratsen’ of kleur met mijn kleding. Ik ben zelf als zo druk en fantasievol :-S  Het beeld dat wordt neergezet met Clemens & August spreekt mij in de basis dan ook zeker aan. Wat betreft de womens collectie: Er wordt gewerkt met basic materialen, zijde, jersey, poplin en twill’s maar allen met een bijzondere bewerking en gemaakt van luxe garens, ge-chintzt of gecoat in sommige gevallen. Ik zag veel kimono vormen en met name overslagvariaties, wat betreft vorm een duidelijke rode draad. Ik was wat minder enthousiast over de tailoring. Ik kocht recent mijn 2de blazer/jasje bij G-star en ik ben zeer gecharmeerd van de perfecte technische afwerking zoals een paardenharen onderkraag, mooie gefestoneerde knoopsgaten, afgebiesde naden etc. Ik vind dat je juist in een minimalistisch opgezette collectie die liefde voor afwerking en detail moet laten zien. 

Wat leuk dat Alexander zelf rond loopt in de ruimte en naar ons toe komt om te horen wat wij van de collectie vinden en ook om zijn eigen verhaal te vertellen. Dat heeft een bepaalde intimiteit en aantrekkingskracht op mij. Zo krijgt een collectie een gezicht en verstrek je elkaar in directe lijn informatie en inspiratie. Daarbij komt ook nog dat ik Alexander een zeer charismatische mooie man vindt van het soort dat je zelden ziet. Ik ontving later op de dag een tweet van fashion fotograaf Reinier van der Aart (RVDA) dat hij vandaag een portret van Alexander gaat schieten. Ik kan bijna niet wachten om het resultaat daarvan te zien! 

Uiteindelijk trok ik met 3 items de pasruimte in. De kritische blik van Carlo keurde jas en kimono jurkje af. Maar de zwarte poplin rok die je ofwel laag op de heupen of aangesnoerd in de taille draagt was top! Ik draag de rok op de foto samen met Alexander. En de rok ging in een tasje mee naar huis…..

Tokyo TV

Mijn podium drang werd weer ernstig bevredigd toen wij aangesproken werden door de ploeg van Tokyo TV die een verslag van Clemens & August maakten vanuit hun London Bureau. Zo kwam het dat ik omringd door camera- en geluidsman ge-interviewed werd door Kana Fushimi. Zij wilde van mij weten wat ik van dit verhaal vond, hoe ik aankeek tegen het feit dat de collectie alleen on tour te koop is, dat de prijzen lager zijn en door uitsnijden van de tussenhandel niet 3 tot 5 keer over de kop hoeven. Wat ik dacht dat consumenten daarvan zouden vinden. 

Mijn antwoord ligt weer in dat storytelling. Zoals ik aan het begin van deze post aan geef: Ik ga steeds meer voor het verhaal bij het bedrijf of product. Ik ben wars van copy-paste hetgeen ik veel gezien heb en nog steeds zie, met name in mijn vakgebied mode en retail. Mensen die zelf niet oorspronkelijk kunnen denken hebben ook geen authentiek verhaal dat stand houdt of dat mensen door kunnen vertellen. In deze wereld van too much information en too much products betalen wij als consument voor alle waste die geproduceerd wordt omdat er van alles op ons af wordt gevuurd als ware het een schot hagel…in de hoop dat 1 van die hageltjes ons raakt en wij tot aankoop over gaan. Dit werkt voor mij als een reeds vervuilde straat of park waar je dan ook zelf wat makkelijker wordt om je papiertje op de grond te laten vallen. Het stompt af. Het maakt je onbewust. Dus dit Clemens&August concept is er 1 die ik support. Het maakt je bewust en het doet het begrip retailen oprekken en innoveren!

CV Clifford Portier

De Nederlandse modeontwerper Clifford Portier (43) is afgestudeerd aan de Modeacademie Charles Montaigne te Amsterdam. Na zijn studie vertrekt Clifford naar Milaan. Hij specialiseert zich in herenmode en is werkzaam als ontwerper en concept designer voor verschillende internationale modemerken waaronder Mexx en Falke. Zijn passie voor hedendaagse dans resulteert in een bijzondere samenwerking met het internationaal geroemde dansgezelschap Emioa Grecio I PC. Het leidt tot een nieuwe benadering van wat een jurk kan betekenen. Het ontwerp hult niet alleen het lichaam maar toont ook een eigen leven. De drang om een vertaalslag te maken naar couture leidt in 2009 tot de ontwikkeling van een eigen lijn: Maison Portier.

Inspiratie

Tijdens mijn werk-lunch afspraak met Danielle Wanders van Het Praktijkbureau vertel ik haar dat ik na onze lunch en vóór mijn volgende die middag (jaja druk-druk) persé en absoluut naar de tijdelijke salon van Portier wil. Danielle besluit mee te gaan. In zijn prachtige tijdelijke salon op de Hartenstraat ontmoeten we Clifford. Ik had hem al gemaild dat ik zou komen. We hadden elkaar echt wel eens gezien maar nooit gesproken. Hij vertelt mij over het waarom van deze collectie. Het voelt als een logische stap, met zijn couture label wil hij sensualiteit en verleiding brengen. Portier liet zich inspireren door ontwerpers als Alexander McQueen en Madeleine Vionnet. Het schuin van draad snijden van stoffen ‘cut on bias’ waar Vionnet beroemd mee is geworden, fascineerde hem al tijdens zijn studie. Bijzonder si de techniek waarbij hij zijn ontwerpen meteen uittekent op patroon zonder schets of tekening op papier te zetten. 

De Collectie

Vol trots laat Clifford ons de collectie zien. Een gedeelte wordt gepresenteerd op witte paspoppen. Voor het decor werkte Clifford samen met Britt Das, designer & artist, die haar werkelijk prachtige doeken uit deze serie beschilderde met haar lijf. Toen ik haar die avond mailde om een compliment over haar werk te geven, mailde Britt mij terug dat zij nu werkt aan een  nieuwe ‘golden’ serie. In de etalage van Miauw een bodysuit van pailletten. We lopen door de collectie heen. Één van de coupeuses die het naaien van een aantal jurken voor haar rekening nam, is inmiddels ook gearriveerd. Clifford vertelt over het steeds terugkomende rugdetail; een smal bandje dat hoog over de rug van schouder-tot-schouder loopt. De focus is gericht op naakte schouders en rug. Het gebruik van transparante vlakken in de jurken versterken de contouren en aanwezigheid van het lichaam. Ik probeer me mijzelf, naakt, voor te stellen in 1 van deze jurken tijdens het volgende ING retail jaarprijs gala. Hmmm, toch maar een andere gelegenheid uitkiezen. “Wat kost eigenlijk een jurk van Maison Portier?” : Grofweg tussen de 4000 en 5000 euro. Danielle merkt op dat zij de colectie ook écht een collectie vindt. Er zit een lijn in, een verhaal, steeds terugkerende vormen en details. Ik kan niet anders dan het helemaal met haar eens zijn!

Quality over Quantity

Ik ben echt onder de indruk van de kwaliteit van het werk. Ook heb ik bewondering voor het feit dat Clifford deze collectie en deze tijdelijke salon zelf heeft opgestarte en gefinancierd. Voor deze expositie wel wat partners/sponsors aangetrokken. Deze manier van met een collectie omgaan voelt voor mij als kwaliteit. Het maakt je bewust van de schoonheid van ‘het weinig’. En daar gaan we weer met mijn parade paardje: Clifford vertelt een verhaal met zijn collectie, maar ook met zijn keuze voor een tijdelijke salon en de locatie op zich. 

Indo Power!

Als dochter van een Indonesische vader heb ik niet helemaal de Indo-looks mee gekregen maar natuurlijk wel een beetje de roots. Het afgelopen jaar ontmoette ik veel creatieve Indo’s. Enige maanden geleden sloot ik me zelfs aan bij De Indo Business Club en hebben we een complete Indo Twitter community gaande! Ook Clifford blijkt een pinda te zijn. Dat schept toch ook altijd een band! Als ik vertrek drukt Clifford me op het hart aan mijn vader te vragen of hij De Prinsenstraat in Soerabaja (Java) kent, waar zijn eigen familie gewoond heeft.

Social Strategy Talk

SST is een kwartaalbijeenkomst die in het teken staat van nieuwe ontwikkelingen met elke keer een centraal thema. “Met sprekers die u uitdagen en inspireren” staat letterlijk op de website….au! want op dit punt heeft de organisatie toch wel een klein deukje opgelopen die bewuste 25 maart in het Trouw Gebouw…….SST is een initiatief van Sogeti (op het podium vertegenwoordigd door Menno van Doorn-die dat overigens heel goed doet) en Creative Crowds (voorman Rutger Doctor waar ik vorig jaar een gezellige koffie mee dronk)

Stories

Op zich was het initiatief ronduit leuk te noemen; de organisatie van SST riep op om mensen hun bizarre (social media) verhaal op het podium te komen vertellen. Dan krijg je natuurlijk wel een beetje een TED-Talk en dát was weer voor mij een eye-opener hoe moeilijk het is om sprekers (veelal zonder spreker ervaring) te selecteren die met hun verhaal de zaal weten te boeien. Ik vond het wel mooi dat Menno mij eind februari via mijn Meetup.com mailbox vroeg of ík niet nog een bizar verhaal had. “Jazeker” zei ik, mijn eigen verhaal!” maar toen ik vervolgens niks meer van Menno hoorde dacht ik dat ik dat er dan vast veel spannendere en meer bizarre stories zouden zijn dan het mijne. Trouwens mijn verhaal is op zich ook niet zo bizar, maar ik ben in ieder geval (jaja al zeg ik het zelf!) wel leuk om naar te kijken en te luisteren (want mijn hemel de styling van sommige sprekers liet ook te wensen over) en na deze middag weten we dat dit toch wel een belangrijk ingrediënt vormt voor een blije zaal.

In deze post zal ik de sprekers op een rijtje zetten en een korte omschrijving van hun verhaal. Maar eerst even aandacht voor de Twitterfontein en ‘backchannel’ en het nieuwe effect dat dit heeft/kan hebben op de beleving van zowel de zaal als de sprekers……

Twitterfontein. Hate it or love it!

Niet al mijn lezers zijn helemaal ingevoerd in de wereld van Twitter dus om mijn ’story’ beter te begrijpen even een uitleg van het fenomeen Twitterfontein: Een Twitterfontein is een verzameling van Tweets die allen via een zogenaamde hashtag (naam + # = label) bijeengebracht worden. Deze tweets vertonen en langs laten komen op een scherm heet een Twitterfontein. (zie foto hieronder) Dit wordt tegenwoordig veel gebruikt bij seminars, wij hadden er bij onze eigen laatste Whisper Fashion online trends seminar natuurlijk ook 1!

Door gebruik van eerder genoemde hashtag en in geval van een seminar of bijeenkomst kunnen mensen elkaars tweets over dit seminar makkelijk volgen en nalezen en ontstaat er ook een interactie tussen aanwezige Twitteraars en Twitteraars of hun followers die om wat voor reden dan ook er niet bij konden zijn. 

En wat gebeurde er nou deze middag? Het was nog in het gedeelte voor de pauze toen de schrijfsters van het boek ‘Storytelling, organisatieverhalen voor managers, trainers en onderzoekers’ het podium betraden. Ik heb hun boek in huis en gedeeltelijk gelezen en was benieuwd naar hun verhaal want ik geloof in ‘beleving’ creëren als generator voor bekendheid, leiderschap en succes. Maar wat bleek? De dames wisten zich in beginsel al niet met de zaal te verbinden. Zie foto links voor gesloten lichaamshouding en zuurgraad. Zij lieten ons, het publiek, een voor ons gevoel ellenlang durend filmpje (zie hierboven) met een toespraak van Karla Peijs, de commissaris van de koningin in Zeeland, zien. Zonder commentaar te geven gingen de dames hier ook naar zitten kijken en veranderde langzaam maar zeker de Twitterfontein in een regen van kritiek, verveling en ook heel veel humor. Doordat je de tweets mee kan lezen op de schermen, ging iedereen ook weer op elkaar reageren en ook de 2 schrijfsters merkten natuurlijk aan het gelach en gedoe in de zaal dat er iets gaande was. Ze gingen echter gewoon door met het ‘zenden’ van hun presentatie en dat alles niet in verhaal vorm maar in een saaie opsomming van woorden en hun werkwijze via de beamer. 

We kunnen er kort over zijn. Het was een fiasco. Lees vooral ook de meningen van het publiek op de Meetup.com pagina van SST. Wat mij intrigeert is wat die Twitterfontijn nog meer teweeg brengt. Als gepassioneerd Twitteraar en Social Netwerker weet ik ‘how fast news can travel’ en ook dat de boel heerlijk zelf regulerend is: Niet interessant?>Geen respons. Belachelijke opmerking>krijg je meteen te horen. Slechte blogpost> mensen reageren. 

Maar wat krijg je nu met deze seminars in combinatie met Twitter en Twitterfonteinen? De sprekers krijgen gelijk feedback. Niet door verveelde, boze of blije gezichten in de zaal zoals dat natuurlijk altijd al was, maar nee door realtime tekstuele, ongesensureerde feedback. En wat doet dat met jou als spreker of presentator, hoe ga je om met deze directe complimenten of kritiek en hoe zorg je dat mensen hun aandacht bij jóuw verhaal houden en niet onderling gaan lopen klieren en chatten? Kristian Esser van Misterharder BV zei heel terecht dat DAT nu juist een goed onderwerp was geweest indien de dames Storytelling als express zo neergezette businesscase hadden geacteerd! In de pauze spraken we nog even met Suzanne, 1 van de schrijfsters. (foto links) Ik vind het stoer hoe de dames de kritiek over zich heen lieten komen en ook nog even het podium beklommen en met Menno en de zaal nog na praatten over wat er even daarvoor nou was gebeurd en waarom. Maar heel eerlijk maakte dat niet veel goed…

The Bizarre Stories

• Martijn Pannevis over het crowdsourcing project oneframeoffame waarmee C-mon & Kypski hun nieuwe clip maakten. Superleuk en inspirerend! Kijk even op de website van OneframeofFame en onderstaand filmpje spreekt voor zich: Co-created videoclips. Een regisseur doet een bepaalde houding, blik of beweging voor en jij kan dit nadoen achter de webcam en inzenden. Van alle verzamelde beelden bij elkaar worden weer nieuwe films gecreëerd!

Click here to view the embedded video.

• Judie Ellington “Mijn bizarre tweetverhaal” – dankzij twitter terug naar de kristallnacht. Mooi verhaal waarin we erachter komen hoe Judie aan het oude porseleinen bordje komt dat ze ons in het begin van het verhaal laat zien. Via Twitter en tweets over het missen van haar vader die 20 jaar geleden overleed, kwam zij in contact met een vrouw uit haar vaders verleden. Judie kreeg naast foto’s en brieven van haar familie ook het bordje waar haar vader ooit van at. Zucht..Ik houd van dat soort verhalen!

• Ramon Stoppelenburg “Letmestayforaday” jarenlang gratis op vakantie dankzij internet. Maar weinig (1) mensen uit de zaal wisten zich dit verhaal meteen te herinneren. Maar het was inderdaad ‘all over’ de media. De man die 9 jaar geleden 2 jaar ‘gratis’ en totaal gesponsord een wereldreis maakte door uitgenodigd te worden bij mensen thuis om te logeren (incl ontbijt) voor 1 nacht. Een vermakelijk verhaal maarja….wél 9 jaar geleden! Zie links de foto van Ramon met zijn lift bordje die de drempel om hem mee te nemen aanzienlijk verlaagde

• Suzanne Tesselaar en Annette Scheringa “Storytelling”. Genoeg over verteld….

• Annelies Verhelst “Wat moeten we met al die self-proclaimed social media experts?” Oftewel: Wat maakt iemand een expert in social media? EN: Imagebuilding is ok maar graag wat meer inhoud. Leuk: STOP Twitter SOA! Ik heb eind vorig jaar zelf ge -DE-FRIEND met een zogenaamde social media guru (naam op aanvraag Voor mij een typisch geval van een te groot ego en too much information. 

• Boy van Amstel  “pleaserobme” over de site die dieven helpt. Is nu niet meer on air overigens. Maar deze site gaat over bewustzijn creëren op het gebied van ‘over-sharing’: Be aware of what you share! Dat werd gedaan door (social media) updates samen te voegen/te laten zien waarin duidelijk werd dat DIE mensen op dat moment NIET thuis waren en dus eigenlijk met hun zo leuk en informatief bedoelde tweet zeiden: Pleas rob me!

• Marijn van Oosten met ‘Eten of Internet’. Marijn schijnt een concept designer te zijn die alles doet met voor vanuit en over de jeugd. Zij weet te vertellen dat jongeren liever voor internet kiezen dan voor eten. Maar was dit ook niet die test onder klanten van luchtvaartmaatschappijen? Dat wij (jongeren en ouderen) ALS we moeten kiezen, liever internet tijdens onze vlucht hebben dan eten (dat nemen we dan zelf wel mee) Na de dames van Storytelling met stip op nummer 2 van zowel slecht verhaal en dito presentatie en styling.(zie foto links)  Als je een dergelijk verhaal op het podium wilt vertellen, nodig dan de mannen van Trendwolves uit!! Die hebben geweldige verhalen over jongeren marketing. Ik moet me overigens sterk vergissen als Marijn uit presentaties van hen niet het 1 en ander (zonder bronvermelding) aan het quoten was…..

• Jim Stolze “Leven zonder internet” – waarom we over 5 jaar niet meer mailen & auteur van “Hoe overleef ik mijn inbox”. Jim is ook initiator van TEDX (Amsterdam) Een goed verhaal en fijn verteld. De juiste mix tussen know how en humor! En overigens ook zeer herkenbaar…..Jim vertelde hoe hij in 2008 zonder internet besloot te leven en te werken en wat dat, per week, met hem deed. Hoe hij in week 3 een soort peace of mind kreeg en genoot van de focus op 1 ding, want single tasken kunnen wij niet meer….(Inmiddels is Jim overigens weer helemaal online) Ter afsluiting liet Jim een grafiek zien waaruit bleek dat we tegenwoordig met veel meer input te maken hebben, maar dat de output (arbeidsproductiviteit) nagenoeg gelijk blijft….

Conclusie

Ik vond het al met al een leerzame middag. De sprekers hebben mij amper kunnen inspireren, maar wat er allemaal met en in de zaal gebeurde door de social talk waardoor een afzonderlijk ‘virtueel’ podium ontstond houd mij nog wel even bezig. “Met sprekers die u uitdagen en inspireren” zal voor een volgende keer weer echt waargemaakt moeten worden door de organisatie. Ik verwacht eerlijk gezegd ook juist van een bedrijf als Creative Crowds dat zij die juiste sprekers kunnen selecteren! 

Ik heb er in ieder geval ook weer een heel aantal leuke Twitter vrienden aan over gehouden en Peter: Ik vond het heel gezellig dat je met me mee bent gegaan!

Bij Bas Kosters (eerste foto) kocht ik een t-shirt voor mijn zoon, leuk voor op de skatebaan waar hij bijna ieder weekend wel is te vinden. Bas en ik kletsten even over het idee om wellicht zijn illustraties ook op skateboards e.d. toe te passen; Gat in de markt! Verder ben ik gezwicht voor een prachtige corset gordel bij lingeriemerk Der Kommissar. Eigenares Annelies (foto) droeg een dergelijk corset over haar trui en dat vond ik echt te gek staan.

Ook bij Mada van Gaans (2de foto van links onder) heb ik mij niet in kunnen houden. Ik ken Mada al een tijdje en ik wilde gewoon ook erg graag iets van haar hebben/dragen. Ik ben nu met een prachtige kanten jurk/tuniek naar huis gegaan. Blij mee!

Show Ontfront

Liza Koifman en Tomas Overtoom zijn zowel in zaken als in real life een setje en eigenaren van herenmode label Ontfront . Ik heb het genoegen gehad om hen beiden enige maanden geleden te ontmoeten in hun winkel hartje centrum. Voor hun catwalk show tijdens deze AIFW had ik Iris Heneka en Ton Ruiken uitgenodigd met mij mee te komen. Al tijdens de Mode Marché haakte Carlo Wijnands, talentscout, in en werd het wederom een top middag!

Ik vond de collectie en show van Ontfront eerlijk gezegd een beetje tegen vallen. Dat zeg ik niet met plezier want ik waardeer inmiddels het vakmanschap en creativiteit van dit duo in hoge mate. Ik had nu echter het idee dat voor een andere doelgroep was ontworpen. En welke dan?! Ontfront heeft als pay-off Sidewalk Tailoring hetgeen mij heel erg aanspreekt als kapstok voor zowel design als marketing. Maar zowel de sidewalk als de tailoring waren niet sterk aanwezig in de collectie. Mooie ideeën waren niet goed doorgevoerd en uitgewerkt waardoor ik geen sterke lijn in de collectie kon ontwaren. Ik weet dat er wel een thema in deze collectie zit, maar die was vanmiddag op de catwalk niet goed terug te vinden. Persoonlijk vond ik het geheel  er te ‘home made’ uit zien en de modellen (mannequins) waren echt beneden de maat wat betreft lengte en uitstraling. Ik begreep later dat acteur Tygo Gernandt ook mee liep, die heb ik totaal niet herkent! De Knight-rider muziek viel bij mij ook niet lekker. Kortom: het geheel maakte niet gretig en het was geen verhaal om door te vertellen, hetgeen ik altijd een maatstaf voor succes vind.

IS Flip Clip

Click here to view the embedded video.

IS &

Carlo Wijnands & Ton Ruiken

Martijn , Carlo en Jan Taminiau

Amos (Stichting Suikeroom)

Danielle (Het Praktijkbureau)

Ton, Carlo en Iris

Justin (Twitter friend en Indo Business Club!)

Show Claes Iversen

Claes kan bij mij een potje breken, ik vind zijn collecties en gevoel voor stijl altijd weer fantastisch, niet alleen IS vond dit geweldig; hij kreeg van de hele zaal groot applaus en staande ovatie. Naast natuurlijk Jan Taminiau is dit voor mij gewoon 1 van de meest high level shows met internationale allure. Het vakmanschap spat ervan af. Ja zó ga je om met kleuropbouw en het spanningsveld tussen vernieuwing in vorm en detail en vrouwelijkheid. Hoe bedenk je het om een lange avond jurk in een zandkleur en redelijk saaie stof (zie foto onder) te maken en bij mij in ieder geval toch het gevoel te weeg te brengen van ‘Dragen!-Hebben!-Wow!’ Ik kan niet wachten tot het volgende ING retail Gala

Zwart was niet de key-colour in de collectie van Claes. We gingen van start met een diep diep nachtblauw in voile en velours. De zand-tonen kregen een enorme allure mee door het model waarin ze gebruikt werden, maar ook de bewerkingen met kralen, borduur en andere bewerkingen. Schitterend was het gedeelte waarin zacht-oud roze naar steenrood overliep. Een grote flanel schaduwruit werd in jassen, rokken en jurken gecombineerd en liep als een soort schakel tussen alle kleuren door, dan weer recht, dan weer schuin van draad gebruikt. Claes heeft in deze collectie een prachtig mooi opgehoogd en iets opgevuld schouderdetail ontworpen als een subtiel kapmouwtje. Ook de bef-vormige inzet met ruches veelal in voile vond ik een prachtig effect geven in verschillende items. Een dergelijke ronde inzet toonde Claes ook al in zijn ‘09 collectie in een zwarte gala jurk met witte bef die we ook veel in de bladen hebben gezien.De collectie werd afgesloten door een witte bryid, geheel bedekt met kleine-als ware het- papiersnippertjes (zie foto links0  Claes: Petje af!!

De eerste én laatste foto hieronder zijn van Twitter maatje Richard van Herwaarden.

Show en Installatie And Beyond

And Beyond, het label van designers Jolanda van den Broek (1977) and Brigitte Hendrix (1978) brengt shape en printdesign samen in 1 verhaal. Voor deze AIFW kregen wij van het label geen catwalkshow maar een installatie te zien. Iedereen was welkom om de rokerige ruimte te betreden en om de glazen vitrines met daarin de collectie stukken heen te lopen. Ik was erg onder de indruk van het effect dat de rook met het licht deed en vervolgens weer met de kleding. Echt goed over nagedacht, vernieuwend en absoluut ‘WOW!’.

IS &

De stoere schoenen van Edwin van Wijngaarden

Vanessa (SHPPR)

Joline Jolink

Joyce Coudray

Celine Charlot (mid-o.a. les Caneaux de la Mode)

Ruud van der Peijl

Joline Jolink

Maurice (Modint), Klaas Steensma en Martin (Modint)

Patricia (Just2Match & Danielle (Dolce Luna)

Yvonne (YvD) & Joyce Coudray

Gill, Yvonne & Is

Show Individuals

Voor wie het nog niet weet: Individuals is het label van AMFI en een samenwerking tussen studenten van design, management en branding. De Winter’10 collectie heeft de naam The Porcelain Papillon meegekregen en ik kreeg er een enorm Parisienne gevoel bij. Torenhoge lakpumps, overknee kousen, rozetten, koker rokjes, accent in de taille, kant en mouwophouders. Zoals we van Individuals gewend zijn; muziek (je hoorde de ‘kraak’ in de grammafoonplaat), styling, haar en make up (knalrode lippen) : TOP! De meningen waren behoorlijk verdeeld. Sommigen misten het experiment en de spanning in de collectie. Op zich een begrijpelijke reactie want het is uiteindelijk wel een collectie gemaakt door mode-studenten. Het was allemaal erg draagbaar, bijna confectie, herkenbare silhouetten etc. Persoonlijk bekijk ik het anders. Ik houd van een goed verhaal, een duidelijk silhouet, thema, tof- en kleurgebruik. Voor mij scoort Individuals hierin hoog. En laten we niet vergeten dat Individuals een serieus merk is waar ook gewoon geld mee verdient moet worden. En…ik werd er gretig van!

IS Flip-Clip

Click here to view the embedded video.

Show Quoc Thang

De oplettende ISWORKS volger weet het al: Ik ben fan van Quoc. Vorig jaar zomer showde Quoc zijn collectie ‘Ieder Einder’ in de AIFW Downtownprogrammering in een prachtige toren van De Waag in Amsterdam. Natuurlijk was IS daarbij en deed verslag! Wat vond ik het gaaf toen Quoc mij vertelde dat hij nu in de officiële programmering was opgenomen! Omdat we elkaar de avond van zijn show in de hectiek niet hadden kunnen spreken is de foto hiernaast van de dag erna toen we even samen een borrel dronken na de show van Claes Iversen. De Quoc Thang collectie is door ‘fisher-men’ geïnspireerd en kenmerkt zich in het gebruik van stoere materialen, zoals duffel, flanel, hand gebreide items, ribcord etc. Mooie, steeds terugkomende, details, heel eenvoudig gestyled en presentatie was rauw maar helemaal goed bij deze collectie. Quoc ik ben trots op je!

IS Flip-Clip

Click here to view the embedded video.

Show Mada van Gaans

Well,….Mada has got style. Ik zat te hoog in de tribune om echt goede foto’s te maken,maar het filmpje geeft een goed beeld van de collectie. Mada heeft een geweldig gevoel voor kleur, materiaal en wederkerende details. Ik vond de toegepaste draperie/plooi effecten echt heel goed uitgewerkt. In koker rokken, mantels, achterpanden van blouses; dezelfde draperie met steeds een ander effect door stof of plaatsing. Haar stoffen vloeien, vallen, poffen en plooien op een waanzinnig vrouwelijke maar vernieuwende manier. Het beweegt!! Mooi was het contrast daarin met de kapsels met opgestoken haar dat als door wind in een kegelvorm naar achteren was gefixeerd.  Prachtig Mada.

IS Flip-Clip

Click here to view the embedded video.

Show Camilla Norrback

Ik ben niet zo bekend met de stijl en de ontwerpen van Camilla. Afgelopen weekend ben ik daarom gaan kijken op de stand van Camilla Norrback op Modefabriek. Ik zou het niet echt ergens mee kunnen vergelijken. Dat klinkt vernieuwend en dat is het denk ik ook. Maar als ik een poging doe om haar stijl te omschrijven is het Kleine Huis op de Prairie meets Amish meets Scapa of Scotland. Redelijk casual wel. Camilla brengt zowel een heren- als een dameslijn. Een foto van een grote ingekleurde boom washet catwalk decor. Ik zag strenge strikblouses, overgooiers, bretels, lange wollen vesten, grote knopen, jurken met gerende rokken tot over de knie met riempje in de taille, overalls en hoog-water wortelbroeken.

IS Flip Clip

Click here to view the embedded video.

IS &

Bloou en Etchica (Talent Room)

Lieke (Wereldwinkels) en Elleke (Mevrouw van Dale)

Peter (AMFI) en Edwin (Just B)

Bloou (Bloou Projects)

Anne Marie Commandeur en Manan Houben

The Dress

Wat moeten we nou weer aan?! Een luxe probleem en tegelijkertijd een kans. Claes Iversen sponsorde mij met het ING Retail Gala door mij een prachtige jurk uit zijn summer 09 collectie te lenen. Dit keer ging ik graag op het aanbod van Leon in om mij voor de Opening Soirée te kleden in een jurk van donkergrijs luxe velours die speciaal voor mij gemaakt werd. Couture! Ik vond het heel bijzonder om dit vakmanschap te ervaren. Mijn maten werden genomen, een corset gemaakt dat als basis en constructie diende voor de jurk zodat zowel mijn lijf als de jurk het meest tot hun recht kwamen. Dat het wel een gedoe was om IN de jurk te komen werd met doorpassen duidelijk. Ik had écht hulp nodig met aankleden drukte Leon mij op het hart. En ik had hulp, want mijn ouders bivakkeerden een paar dagen in huize ISWORKS. Toch gebeurde het, de avond van het Soiré en 10 minuten voor vertrek dat ik met het aantrekken van mijn creatie het geluid van scheurende stof ontwaarde…………..Na een eerste enorme paniekvlaag, schatte ik de schade in, 2 scheuren middenachter op de rug, greep ik naald en draad (zie foto onder) en ging de boel aan elkaar naaien. Hoe dan ook, zo’n luxe probleem moet je met zelfvertrouwen en humor oplossen. En zo gezegd zo gedaan. ”Zie je niks van” riepen mijn ouders heel lief maar ongeloofwaardig. 

Show Jan Taminiau

Wat een talent heeft Nederland met Jan Taminiau! De zaal zat bom en bomvol en onze hoge verwachtingen werden wederom waar gemaakt. Wat wij zagen waren ‘Golden Girls’. All-over en gedeeltelijk met goud opgewerkte ontwerpen, een waanzinnige jacquard geweven stof met organisch gegolfde patronen en fijne mesh en tule werden op zeer verrassende en vooral vakkundige manier met elkaar gecombineerd. Sommige modellen deden mij denken aan ballroom jurken en de creaties die de dames met kunstschaatsen dragen. Hier en daar werden verdikkingen en opvullingen gebruikt, zowel in schouder als ook in heupen zoals op de foto onder in de badpak vorm. Grote rozetten en plaatselijke draperieën zorgen voor een extra drama-verhogend effect. De schoenontwerpen, plateau met prachtig slank gevormde hak, die zijn uitgevoerd door Hester Vlamings en meesterschoenmaker Rene van den Berg waren super! Ik vind het heel knap hoe Jan in 1 show het minimalistische én overdadige gebruik van dezelfde stoffen toepast en wat een overweldigend effect dat geeft. De show zelf was een beetje mat vond ik. Geen spektakel en rustig heen-en weer lopende modellen. Niks mis mee, alle aandacht ging dus uit naar de collectie, maar persoonlijk heb ik bij een dergelijke openingshow wel behoefte aan elementen van meer ‘drama’ en ‘wow’ gevoel.

RVDA

Reinier (RVDA) maakte onderstaande prachtige beelden tijdens de pre-show van de collectie op het atelier van Jan Taminiau. Dank je wel voor deze beelden Reinier! 

Show MATTIJS

Mattijs (van Bergen) showde zijn collectie later op de avond, na Jan Taminiau en na het Fortis ‘walking diner’. Dit jaar showde hij zelfstandig, hiervoor werd dit ‘upcoming’ talent binnen de Prelude getoond. Het talent, het gevoel voor vernieuwing in coupe, materiaalgebruik en details waren absoluut te zien. Er werd gespeeld met volume, dan wel boven, dan wel in onderstukken. Net als bij Taminiau waren er veel accenten van goud in de ceintuurs, biezen langs broeken en details in de overigens draken van schoenen.Maar heel eerlijk vond ik het geheel niet sterk. De kleuropbouw was geen verhaal, de combinatie en gebruik van kleur niet verrassend, ik kon geen duidelijk silhouet of statement op een ander vlak ontdekken. Ik denk dat dit een talent op zich is: ” Je vakmanschap, talent en oog voor coupe en bewerking samenvoegen in een totaalbeeld, in een verhaal. Een verhaal dat je graag op pakt en doorverteld!

IS &

Inez(E&Y) Wouter (WE) Lucas (Kairos Co) Hajé (Fortis)

Meta (New Style) en Liesbeth (AMFI)

Nannet (AMFI) en Edward van Vliet

Silvana, Roland en Carlo

Bianca Moens (Fashion United)