CV

Monique begon ooit (1979) als Assistant Buying bij C&A. Werkte vervolgens o.a. als buyer bij M&S Mode, buying manager bij Vendex KBB en Perry Sport. Werd Deputy Director bij Prenatal om vervolgens weer terug te keren naar Perry Sport in de functie van CCO, commercieel directeur.

En écht hout op de vloer !

Rijdend over de A1 richting Hilversum, waar ik Monique na zo veel jaren weer ga ontmoeten, merk ik dat ik me echt erg verheug om haar te zien en te spreken. Ons contact bij M&S Mode was oppervlakkig te noemen. Wij werkten als styling in een pand naast het hoofdkantoor en met de indeling van pakketten werkte ik met andere inkopers op ‘Het zwaarvak’, de jassen, jacks etc) Monique stuurde mij echter enige tijd geleden via Linked In een berichtje. Als antwoord op mijn vraag ‘Hoe het met haar ging’ ontving ik een liefdevolle foto in de mail van haar zonen met moeders in het midden. Ik had haar door de jaren heen gevolgd, hoorde soms haar naam. Had een enorm ‘good for you’ gevoel toen ik hoorde dat Monique inmiddels bestuurder was bij Perry en daarnaast een prachtig concept had verwezenlijkt: Sport+Eve. 

We ontmoetten elkaar bij restaurant Da Familia maar we besluiten om eerst de om de hoek gelegen Perry winkel te bezoeken. Aangezien ik een zoon heb die regelmatig uit zijn (sport) schoenen en scheenbeschermers groeit en sinds 5 maanden IS WORKS OUT doet in de sportschool heb ik best wat voetstappen liggen bij Perry Sport dus de winkels denk ik wel te kennen. Maar dit recent verbouwde filiaal op de Kerkbrink verrast me. Het ziet er strak, logisch, toegankelijk en mooi uit.

Monique legt mij uit dat ze in dit concept het product weer in de hoofdrol hebben gezet. We kennen allemaal wel ‘de beleving’ die we al een tijd zien in sportzaken in de vorm van bijvoorbeeld klim/rotswanden. Maar in deze nieuwe setting is gekozen voor onderscheid in men en women. Dat is de rode draad in de winkel indeling. Voor de sportcollectie: links de vrouwen collecties, rechts de herencollecties en in het midden de basics. Signing en routing heel simpel en strak met zwart in de hoofdrol (mooi!) en rood als accent. Gebleken (meten = weten) is dat deze benadering met name een stimulans is voor mannen om zich prettig te voelen en minder verloren hetgeen resulteert in aankopen. Ook blijft men langer in de winkel. Dus ja, we gaan meer van dit soort Perry’s zien in de toekomst. Voordat we de trap op lopen naar de bovenverdieping tikt Monique met haar voet op het parket en zegt: “Ja en wel écht hout op de vloer! Ik was laatst bij Beversport en toen zag ik van dat glimmende laminaat op de vloer, nee dat vind ik niet kunnen, zeker niet voor zo’n winkel”

Perry is een mannen naam!

Ik haalde het al eerder aan: In 2008 introduceerde Monique het Sport+Eve concept. Inmiddels zijn er 2 winkels, in Nijmegen en in Haarlem. Kijk vooral ook op de website want die is prachtig, er is een ruime keuze Stella McCartney (Shop online!) en wat ik heel erg goed vind: Een blog met relevante artikelen en nieuws. Niche marketing. Ik geloof erin. Bij Nike waren ze ook helemaal blij met een dergelijk duidelijke formule voor vrouwen. Monique vertelt echter dat de Sport+Eve winkels toch echt geen instant succes waren. Perry for Women was altijd de werktitel van het concept geweest, maarja…Perry is een mannen naam. En met het oog op internationale expansie leek het Monique ook niet verstandig om een naam als Perry te hanteren. Uit onderzoek bleek alleen dat de naam Sport+Eve onduidelijkheid opriep bij vrouwen. Voor wie is de winkel nu precies bedoeld? Waarschijnlijk voor jonge vrouwen? Voor mijn dochter? Inmiddels heten de winkels Perry for Women. Het is niet zo dat bedrijven als een Nike en een Gucci Group, die achter Stella McCartney-Adidas zit, problemen hebben met die naam. In beginsel werd aangenomen dat dit soort merken misschien niet die associatie met Perry Sport wilden maar de naam en met name naamsbekendheid van Perry schept toch vertrouwen. We hebben het wel over 140 jaar ervaring! 

Lunch @ Da Famiglia

Monique is kind aan huis bij Da Familia op de Kerkbrink. Eigenaar en kok Walter Muis vertelt dat hij natúúrlijk een lekkere pasta met truffel voor ons gaat maken. Another excuse to drink a good glass of red wine with it! Ik geloof dat ik deze trend maar voort zet want alweer bedacht ik me pas ná het eten dat ik geen foto van de dis had gemaakt! Toen ik binnen kwam bij Da Familia, in afwachting van de komst van Monique, pikte ik trouwens al een bijzondere fibe op. Ik kan het niet precies omschrijven maar er is aandacht voor details. Op de wc hoor je een spoed cursus Italiaans door de speakers komen, bij mijn cappuchino kreeg ik pepernoten en de bediening is attent en zorgzaam. Ze zijn hier oprecht geïnteresseerd of het je smaakt.

Rol Model

Monique heeft een heel mooi LinkedIn profiel. Waarom? Omdat Monique een verhaal vertelt. Over haar carrière, haar werk maar ook over zichzelf. Personalised dus. Ze deelt emotie en haar ‘recommendations’ ondersteunen haar energie. “Somehow she combines the best of both worlds, spiritual and corporate.”

Ik vraag Monique naar de tekst die zij bij  ’specialities’ heeft staan: ‘Succesfull in married life, as a mother of 2 gorgious sons (born 1997 and 2000) and as a manager by stimulating people, kids and employees, to make their own choices and bear responsibilities’.

Monique leerde de vader van haar kinderen kennen doordat hij haar, als kapper, onder handen nam. Ze kwam al jaren in die zaak maar werd altijd door iemand anders geknipt. Vanuit zijn gevoel voor haar en om echt contact te maken deelde hij met haar dat hij Monique afstandelijk vond over komen, een beetje koud zelfs en hem nooit zag staan (terwijl dat écht wel het geval was hoor!)  ”Ja, vult Monique aan, dat was misschien ook zo hoewel ik toch echt hetzelfde mens ben, maar het werd allemaal denk ik ook uitvergroot door die enorme luxe auto’s, tuttige outfits in allerlei kleurtjes en die zweem van Moschino om me heen. Nou, inmiddels draag ik niet meer allerlei kleuren of moeilijke outfits. Gewoon zwart, lekker makkelijk”. Ja ik kijk inderdaad naar een casual gekleedde vrouw, mooie, maar platte laarzen, broek erin en een G-Star vest. Maar het moet wel gezegd dat Monique een natuurlijke chique over zich heeft, een prachtige tijdloze uitstraling. De foto links mailt ze mij de dag na onze lunch door met de tekst: “Voor Sport & Eve, van vrouwen voor vrouwen, hebben we al het beeld materiaal voor op de verpakking, lampen , poster, website met ‘eigen vrouwen’ gemaakt. Twee dagen bij Nick van Ormond in een extreme make over en dan op de foto. Monique dus als Model, naast de rollen als Moeder, manager etc…een leuke afwisseling” 

Un-tie

Ze is dol op haar zonen, dat merk je hoe ze over hen praat. Vervolgens vertelt zij mij een verhaal dat me doet denken aan de opmerking die ik laatst opschreef tijdens de trendpresentatie van Sandra Könings: Un-tie, los laten en vanuit verbondenheid toch ieder zijn weg laten gaan. Toen de kinderen heel klein waren las Monique een boek over een vrouw die met haar gezin bij de Indianen ging wonen. Het sprak haar aan hoe deze vrouw in die cultuur haar kinderen echt zelf gevaar en pijn liet ervaren, door bijvoorbeeld niet direct dat mes in hun handen af te pakken. Net als in de dieren wereld, die kijken ook niet continue achterom waar hun kroost nu toch blijft. Wij tutten tegenwoordig zo enorm met onze kinderen daar worden ze hardstikke lui van…we created the creatures! roept 1 van mijn vriendinnen wel eens. Monique is er trots op dat ze haar jongens vrij laat, hen zelf durft te laten ontdekken en ervaren en ze hen echt als mooie, authentieke personen ziet opgroeien. 

Instant Dislike

Ik denk dat echte liefde en geborgenheid (en let op; dat is een gevoel in jezelf!) ook dé basis vormt om los te kunnen laten. Niet alleen privé maar ook in werk. Monique heeft een duidelijk mindere periode beleefd tijdens haar Prenatal tijd. Haar jongste zoon kwam op de wereld, ging huilen en….bleef huilen. Pas na 9 maanden bleek de oplossing in 10 minuten daar te zijn door een klem zittende nekwervel vrij te duwen (even vrij vertaald) maar inmiddels had Monique, mede door ook gedoe met een huis, een rode waas voor de ogen. Ze dacht, ik moet er een weekje uit, maar toen de prijs waarvan ze dacht dat deze per week was, bij aankomst per dág bleek te zijn moest ze toegeven dat het echt even mis was. En dat was ook eigenlijk niet zo raar. Want er speelde ook op het werk een stress factor. Ik heb het zelf recent meegemaakt binnen het team van een product management project. Iemand zien, horen praten en denken ” Oohhh… jij bent zó niet mijn bloedgroep” Ik noemde het omgekeerde verliefdheid. Het was in mijn geval ook nog wederzijds, de beste man trok mij ook voor geen meter. Ik lig helemaal dubbel als Monique er gewoon een typering voor blijkt te hebben: Instant Dislike. Als zoiets speelt in of op je werk dan vreet dat energie. Dan verkramp je en dan is van loslaten geen sprake. Vervolgens begrijp ik heel goed dat Monique weer terug is gekeerd naar Perry Sport, inmiddels met de USG groep als nieuwe eigenaar. Er was veel te doen en ze wilden haar graag aan boord hebben. Ze kreeg de vrijheid om te ondernemen maar ook om aandacht voor zichzelf te blijven houden door middel van studeren (TA Academy) coaching en trainingen.

Vrijheid en vreugde

Monique heeft van jongs af aan al heel bewust geleefd. Ze leest veel, doet aan zelfontwikkeling en zelfreflectie. Altijd al gedaan! Steeds meer tot de kern en de essentie komen. We zijn het eens dat dat ook zo mooi is en waardevol aan ouder worden. Nu ben ik zelf sowieso een spirituele laatbloeier, maar ook in het algemeen zie je toch dat het juist de (op zijn minst!) 35 plussers zijn die spiritualiteit gaan verkennen en willen leren over loslaten. “Is, ik kom uit een koud nest en ik wilde heel graag ervaren en leren hoe het ook anders kan” geeft Monique mij als antwoord op mijn vraag waarom zij dan al vanaf heel jonge leeftijd met zelf- en levensstudies aan de gang is gegaan.

We hebben het ook even over mijn werk- en levensverhaal en daarop vertelt Monique me over de leer van Abraham. Eigenlijk is het een gevoel, een state of mind, een way of living….inspiratie. Aan de hand van mijn verhaal en met name hóe ik het vertel reikt Monique mij aan dat je bepaalde gedachten en gevoelens omtrent je ervaringen, wat het met je doet en hoe je dat tot je laat komen ook vanuit een ander perspectief en energie kan benaderen en dus ervaren. Ze raakt me met haar wijze uitleg en overtuiging. Dit is geen kwestie van ‘effe een boekie lezen’ dit is een lering, een weg, daar moet je echt aandacht aan besteden om het je natuur te laten worden. Esther en Jerry Hicks dragen de lering van Abraham uit. Indien je dit, net als ik, interessant vindt is het goed om eens op hun website te kijken. Monique raadt mij het boek ‘De wet van aantrekking’ aan als eerste kennismaking met Abraham met de toevoeging: “Je moet wel even door die ‘American Way’ heen”. 

Monique vraagt me naar IS WORKS, dat ze het treffend vond dat ik aangeef dat zo veel mensen vragen naar ‘mijn verdien model’ En ik vertel hoe ik zeker weet dat dit goed zit en er een mooie, eerlijke boterham aan zal gaan verdienen. Sterker nog: I am already living my dream’ roep ik vaak. Op mijn fiets door de stad rijden en dan denken’ I love my life!’ Afgelopen week had ik een artikel in mijn LinkedIn groepen gepost. Het heet ‘Storytelling, of wat jullie altijd al hadden willen weten over IS’. Ik vertel daarin wat mijn drive is met IS WORKS, waarom ik doe wat ik doe en hoe jouw eigen pure energie en enthousiasme ook een heel mooi business model kan zijn, want dat trekt mensen aan! Monique had een hele mooie comment bij dat artikel geplaatst en ik dank haar daar voor. “Ja, zei Monique, je moet weten dat een belangrijk uitgangspunt in die leer van Abraham is: The basis of your life is freedom. The purpose of your life is joy. En toen ik je stuk las dacht ik, verdomd….”Isrid is het gewoon aan het doen!”  <——–•

Lunch @ Stempels

Aangezien het kantoor van Floran gevestigd is in Haarlem, hadden we eerst afgesproken in café Stempels. We bestelden alle twee een hamburger met witte wijn. Pas nadat we dit achter de kiezen hadden bedacht ik me dat het leuk had geweest om een foto van deze heerlijke, vette hap te maken………

Too much information

Floran heeft in beginsel een heleboel vragen voor mij. ‘Hallooo wie interviewt nou wie hier? ‘ grap ik nog maar het maakt mij niet uit. Ik doe liever aan story telling dan aan interviews. “Is….Hoe ga jij nou om met die enorme hoeveelheid aan informatie die op je afkomt?”  wil Floran weten. “Ik heb helemaal geen tijd om maar te twitteren en ik ga binnenkort ook maar weer zelfmoord plegen op Hyves. Ik had recent weer een profiel aangemaakt maar ik vind het helemaal niks.”  Voordat ik daarop in ga wil ik graag weten of de aansluiting met sociale netwerken überhaupt iets heeft opgeleverd voor hem of misschien relevanter; voor Derycke. Want Derycke heeft accounts op Twitter, Hyves, Facebook en een LinkedIn groep. Floran antwoord resoluut van niet. Op mijn onlangs gehouden Whisper Fashion -online trends- seminar bracht ik het issue van too much information ook al naar voren. Na een periode van overal in springen, ontdekken, doen en ‘hoe-meer-connecties-hoe beter’ mentaliteit begrijpen steeds meer mensen dat ze aan de kwaliteit en eigenheid van hun netwerk moeten werken. De-friending wordt het ook wel genoemd. Of zoals Seth Godin het in zijn boek ‘Tribes’ verwoord: Het gaat om de hechtheid, echtheid en commitment van de stam. Bewaak dat! En nee, social media levert je helemaal niets op als je zelf niet deel uitmaakt van het netwerk, als je zelf niks deelt, investeert of vertelt. Groepen aanmaken op diverse social community sites en er vervolgens geen podium van maken waar mensen tot inspiratie en interactie komen….het zal het omgekeerde effect bewerkstelligen. 

Derijcke en Derycke

Derijcke is geboren op 30 april. Een stier dus. Mij wel bekend want Is is ook een stier. “Wij houden van mooie dingen” zegt Floran. “Laatst stond ik nog in Leeuwarden mij te vergapen aan Kenzo kussentjes. Ik doe het dan niet maar ik wil ze eigenlijk wel. Dat is eigenlijk ook de drive achter mijn schilderkunst, ik wil ook mooie dingen máken! ” Maar daar ga ik niet in mee. Natuurlijk wil Floran mooie dingen maken, maar ik zeg hem dat ik niet denk dat dit de passie is die achter het schilderen van zijn doeken ligt.  (Zie ook mijn blogpost: Rock the Galleria) Floran begint hardop te denken en hij vertelt dat hij niet kan zingen, muziek maken of schrijven. Schilderen is wel een talent. (zie foto links) Een activiteit waar hij zich fijn bij voelt want het werken aan een doek is een soort rustpunt, het is mooi om iets te creëren en te genieten van het eindresultaat. “Weet je wat mijn persoonlijke ambitie is?” vraagt hij mij. Eh nou nee, goede vraag Floran, vertel! “Ik wil verder met dat artistieke merk ik”. En dat begrijp ik. Misschien wist ik het dus wel. Want ik heb het werk van Floran gezien. Daar zit niet alleen een mooie techniek in, maar vooral een ziel. En waar een ziel in zit kan je raken. Dáár kan je een tribe mee opbouwen en boeien!

Ik wil graag weten hoe het idee voor Derycke is ontstaan. Floran vertelt dat hij altijd al de ambitie had om een merk op te gaan zetten. Dat wist hij al op het AMFI maar hij kon zichzelf toen al vertellen dat hij eerst ervaring op moest gaan doen, gaan leren en werken. Het idee is ontstaan tijdens een vrienden sessie op een dakterras. Want Ronald en Harold zijn de andere partners in Derycke. Hun gesprek kwam via Björn Borg op de mogelijkheid om eerst een webwinkel te beginnen, iets Nederlands, no-nonsense en authentiek. Eerst was er het idee van ‘Tripple S’ : Shorts, shirts & socks. Toen die naam bezet bleek maakten de heren een hele lijst met daarin ook hun achternamen. Derycke bleef overeind staan en bleek de kernwaarden van het label te vertegenwoordigen. Inmiddels is de website en shop online. Met Rewined.nl bied Derycke een mooi product aan. Wine & Wear: Derycke underwear verpakt met een goede wijn in een een typisch wijnkistje. (foto links)

Storytelling

Hoe zit het met de ziel in dit merk? Persoonlijk geloof ik in niche. No nonsense ondergoed voor de pakdragende man. Sokken die niet te lang zijn en niet te kort. Een shirt dat in je broek blijft zitten. Dat zijn teksten die aanspreken! Maar ik lees ook standaard teksten op de site als ‘ Voor de zelfbewuste man’. Ik mis een beetje het verhaal. Want als je een merk bent dan heb je een verhaal te vertellen. En uit eigen ervaring weet ik dat het dan helemaal niet moeilijk is om dat verhaal te delen met je fans, met je followers. Dan kost het geen moeite meer om inspiratie te delen op Facebook of tweets te sturen die passen bij jouw verhaal. Het wordt deel van je werk want het maakt deel uit van je drive en passie. Je wílt het delen! 

Deze week had het Derycke team een photo-shoot. Ze kregen steeds meer de vraag, mede ook vanuit de pers, voor een persoonlijke note, een gezicht bij Derycke. Zie onder voor een mooi voorproefje van het resultaat.

Onderbroekenlol

Na de lunch wandelen we naar het kantoor van Floran. Samen met nog 2 andere ZZP-ers deelt hij een mooie ruimte in de nok van een pand aan het Spaarne. Floran had nog bij Stempels antwoord gegeven op mijn vraag of hij een lijfspreuk had, of een quote had onthouden omdat het hem aan sprak. Na even nadenken vertrouwde hij mij toe dat ‘Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’ hem zeer aanspreekt. Ja. Floran is een integer mens. Hij bouwt zijn werk op relaties met mensen, interesse voor mensen, hij bouwt zowel aan een band als aan een zakelijke outcome. Floran is groen. (Net als ik) Bruggenbouwer. Heb ik onlangs van Harold Smits geleerd. 

We hebben behoorlijke bomen opgezet deze middag. Ik vind het leuk om mee te denken in de essentie van een merk. Some serious soul searching. Zien, horen en ontdekken wat mensen beweegt. Zowel letterlijk als emotioneel. Floran was van de zomer de eerste die op mijn oproep voor vrijwilligers in de masterclass van Heineken reageerde. Hij wil daar ook iets mee. Mensen helpen. Mensen mens.

Maar voordat we onzelf TE serieus nemen: Lang leve de (onderboeken) lol. Rondkijkend op het kantoor van Floran vind ik het leuk om te zien dat ik hier ook zijn ziel in zie. Hier wordt gewerkt en geleefd. De onderbroeken liggen letterlijk op de grond. Als ik in het kader van ‘lollig’ een badeendje op zijn bureau fotografeer vertelt Floran mij dat hij dit soort rare gadgets van een goede vriend krijgt. “Die vind dat zelf heel mooi en denkt dat ik dat ook mooi vindt”. En geloof het of niet maar op dit moment, schrijvend achter mijn Mac, krijg ik een tweet binnen van RTL Boulevard (!) met de tekst: ‘Jan Smit openhartig over plakonderbroeken’. 

Waarop mij slechts rest te zeggen: Jongens, ….als onderbroeken konden praten!

Het Fronteer Strategy team had de lunch al klaar staan in hun kantoor op de Pinsengracht, ik kon meteen aanschuiven. Wat wil je op je brood? Wat doe je precies? 8 paar, nog vreemde, ogen waren op me gericht aan het kleine ronde tafeltje waar we aten. Martijn had me via het web gevonden omdat ik eeen blog schrijf over mijn co-creatie project voor Oger. In dit blog refereerde ik naar de basic values die Fronteer Strategy in zet voor hun kick off van projecten met klanten.

Maar wat een heerlijk, leuk team. We hebben veel informatie en ervaringen uitgewisseld. Het is leuk als je mensen ontmoet waar je een boompje mee op kunt zetten. Martijn vertelde dat zij wel vaker mensen uitnodigen voor de lunch, wat een goed initiatief, ik vond het heel pro-actief, gastvrij en ‘open’ dat ik ‘gast aan tafel’ was.

Ook al eet ik normaal gesproken als een bouwvakker, ik heb met moeite 2 boterhammen naar binnen kunnen werken. Er was veel te vertellen.

Bedrijven als Fronteer Strategy dagen uit tot het nieuwe werken, het nieuwe denken en het nieuwe samenwerken. Hun ‘pilars’ zijn Innovatie, Brand Development en Co-creation. Naast het aansturen en initiëren van co-creatie projecten, kunnen zij ook de juiste mensen vinden voor het betreffende project. Als je enige interesse hebt voor nieuwe werkvormen, bezoek dan zeker hun site en lees regelmatig het blog.