I was on a very tight schedule this thursday, but it became even tighter when the Peter Jensen show started 45 minutes late. In fashion that’s very common, but this time the main reason was that Mary, crown princess of Denamrk, was attending the show with a little delegation. I’ve been told that Mary is from Australia and that we could compare her popular status in Denmark a bit to our own Maxima. It would be great if Maxima would also attend a show at AIFW next time. I will not complain about a delayed start of shows because of that!

Peter Jensen

Peter Jensen has carved out a reputation as a designer whose impeccably produced creations thread together mischievous humour and a celebratory approach to individuality, with an attention to detail and lightness of touch. This approach is clearly apparent within his designs for both men and women – the results of which always deftly remain on the wearable side of unconventional. Based in London, though originally hailing from Logstor, Denmark, Jensen initially launched his eponymous menswear line immediately after graduating – with a Distinction – from Central Saint Martins, in 1999. 

Peter Jensen Runwayshow SS 2011

This show and collection showed a look and approach to fashion of which I feel is very much fitting our social trends: Individual, but ‘sharing’, fun, simultaneously modern and timeless, and fun yet rather clever, too. Colourful and often total colourblocked outfits and combining luxery fabrics with white striped sportsocks and clowny teased hairs. The designs show a lot of ‘leg’ but I was also charmed by the maxi dresses! Have a look at the photogallery and my videoclip for a total impression

Show Individuals

Voor wie het nog niet weet: Individuals is het label van AMFI en een samenwerking tussen studenten van design, management en branding. De Winter’10 collectie heeft de naam The Porcelain Papillon meegekregen en ik kreeg er een enorm Parisienne gevoel bij. Torenhoge lakpumps, overknee kousen, rozetten, koker rokjes, accent in de taille, kant en mouwophouders. Zoals we van Individuals gewend zijn; muziek (je hoorde de ‘kraak’ in de grammafoonplaat), styling, haar en make up (knalrode lippen) : TOP! De meningen waren behoorlijk verdeeld. Sommigen misten het experiment en de spanning in de collectie. Op zich een begrijpelijke reactie want het is uiteindelijk wel een collectie gemaakt door mode-studenten. Het was allemaal erg draagbaar, bijna confectie, herkenbare silhouetten etc. Persoonlijk bekijk ik het anders. Ik houd van een goed verhaal, een duidelijk silhouet, thema, tof- en kleurgebruik. Voor mij scoort Individuals hierin hoog. En laten we niet vergeten dat Individuals een serieus merk is waar ook gewoon geld mee verdient moet worden. En…ik werd er gretig van!

IS Flip-Clip

Click here to view the embedded video.

Show Quoc Thang

De oplettende ISWORKS volger weet het al: Ik ben fan van Quoc. Vorig jaar zomer showde Quoc zijn collectie ‘Ieder Einder’ in de AIFW Downtownprogrammering in een prachtige toren van De Waag in Amsterdam. Natuurlijk was IS daarbij en deed verslag! Wat vond ik het gaaf toen Quoc mij vertelde dat hij nu in de officiële programmering was opgenomen! Omdat we elkaar de avond van zijn show in de hectiek niet hadden kunnen spreken is de foto hiernaast van de dag erna toen we even samen een borrel dronken na de show van Claes Iversen. De Quoc Thang collectie is door ‘fisher-men’ geïnspireerd en kenmerkt zich in het gebruik van stoere materialen, zoals duffel, flanel, hand gebreide items, ribcord etc. Mooie, steeds terugkomende, details, heel eenvoudig gestyled en presentatie was rauw maar helemaal goed bij deze collectie. Quoc ik ben trots op je!

IS Flip-Clip

Click here to view the embedded video.

Show Mada van Gaans

Well,….Mada has got style. Ik zat te hoog in de tribune om echt goede foto’s te maken,maar het filmpje geeft een goed beeld van de collectie. Mada heeft een geweldig gevoel voor kleur, materiaal en wederkerende details. Ik vond de toegepaste draperie/plooi effecten echt heel goed uitgewerkt. In koker rokken, mantels, achterpanden van blouses; dezelfde draperie met steeds een ander effect door stof of plaatsing. Haar stoffen vloeien, vallen, poffen en plooien op een waanzinnig vrouwelijke maar vernieuwende manier. Het beweegt!! Mooi was het contrast daarin met de kapsels met opgestoken haar dat als door wind in een kegelvorm naar achteren was gefixeerd.  Prachtig Mada.

IS Flip-Clip

Click here to view the embedded video.

Show Camilla Norrback

Ik ben niet zo bekend met de stijl en de ontwerpen van Camilla. Afgelopen weekend ben ik daarom gaan kijken op de stand van Camilla Norrback op Modefabriek. Ik zou het niet echt ergens mee kunnen vergelijken. Dat klinkt vernieuwend en dat is het denk ik ook. Maar als ik een poging doe om haar stijl te omschrijven is het Kleine Huis op de Prairie meets Amish meets Scapa of Scotland. Redelijk casual wel. Camilla brengt zowel een heren- als een dameslijn. Een foto van een grote ingekleurde boom washet catwalk decor. Ik zag strenge strikblouses, overgooiers, bretels, lange wollen vesten, grote knopen, jurken met gerende rokken tot over de knie met riempje in de taille, overalls en hoog-water wortelbroeken.

IS Flip Clip

Click here to view the embedded video.

IS &

Bloou en Etchica (Talent Room)

Lieke (Wereldwinkels) en Elleke (Mevrouw van Dale)

Peter (AMFI) en Edwin (Just B)

Bloou (Bloou Projects)

Anne Marie Commandeur en Manan Houben

In november vorig jaar las ik over het concept Winkeldochters.com in ELLE. De website was nog under construction, de lancering zou in december plaats vinden. Meteen nam ik contact op omdat ik geboeid was door het concept maar ook omdat ik dit een mooi voorbeeld vind van ‘the next generation’ en hoe zij ondernemen op een andere manier maar vanuit dezelfde liefde voor het vak dat ze meekrijgen van hun ouders. Maarja de meiden waren druk en IS kreeg een paar foto’s en een persbericht (!?!) Gezien de afstand tussen ons (Maastricht-A’dam) was een persoonlijke ontmoeting ook niet zo makkelijk in te vullen. Maar ik wilde het verhaal achter deze webwinkel vertellen en ik was dan ook heel blij dat Lieve mij in het nieuwe jaar van 2010 mailde dat zij binnenkort in Amsterdam waren. Zo troffen IS en de dochters elkaar op een zaterdagmiddag in het Artemis Design Hotel.

TE hip

Als ik arriveer in de lobby zitten Lieve, Anne en Wouter, de vriend van Anne, al aan een grote tafel, hebben pizza besteld en op mijn initiatief doen we er een wit wijntje bij. Vrijwel meteen komt het onderwerp op de ELLE Style Awards, dat de avond ervoor was georganiseerd en waar A&L (Zo kort ik het maar even af als in ‘V&R’-Viktor & Rolf) ook aanwezig waren. Aangezien ik Elle Editor volg op Twitter en een aantal mensen uit mijn netwerk ook gingen, wist ik al dat deze avond als thema ‘Folklore’ had. Volgens Lieve vielen A&L op omdat ze hier niet in mee waren gegaan. ‘Ja dat is ons allemaal gewoon echt te hip hoor!’ Natuurlijk moeten we daar even heen en dat is ook niet erg maar commercieel een winkel runnen is voor ons toch iets anders dan zo’n feestje’. Ja. Toevallig had ikzelf eigenlijk nog een dergelijke discussie gehoord toen ik een paar dagen daarvoor bij Premsela was uitgenodigd voor hun Nieuwjaarsborrel en lezing: Design Denken. Hierin werd designcultuur als wetenschap toegelicht in het kader van een nieuwe MA Mode. José Teunissen, lector modevormgeving aan het ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten, liet in haar presentatie naar mijn idee terecht vallen dat elk intelligent mens dat zich met mode bezig houdt zich altijd moet verantwoorden. Mode is namelijk altijd onderwerp geweest van ‘het damesblad’, een hobby en eerlijk gezegd erger ik me soms (of ben ik een zure doos aan het worden?) aan al dat ‘fashionista’ gedrag en hysterie ook al doe ik er zelf soms (heeeeel soms) ook aan mee. Want het zijn juist dat soort feestjes en vluchtigheid die meer algemene media aandacht krijgen dan de ‘intelligente’ kant van mode.  Dezelfde noemer maar totaal andere beleving: Mode en …mode.  A&L zijn opgevoed met mooi en niet 13-in-een-dozijn. Kiki kleedde haar meiden a-typisch, met hele korte haren en zelfs hun fietsjes waren het nakijken waard. Voor A&L is mode die liefde voor het ambacht, een bijzondere afwerking, een speciale steek. In hun persbericht lees ik dat Kiki bijvoorbeeld begint te stralen als zij bij de ingeleverde kleding voor Winkeldochters.com het label Complice ziet. Dat is de duurzaamheid van mode, de bewondering en verwondering.

Connecting Closets

The pay-off van Winkeldochters.com is connecting closets. Helemaal super. Er wordt ook niet in de vorm van shoppingbags of winkelmandjes gesproken maar in termen als onze kast en jouw kast. (Jouw kast is nog leeg) Als je inlogd op de site dan zie je dat A&L over elke designer een achtergrond verhaal vertellen en per kledingstuk ook een ‘eigen’ comment. Als dat niet ‘storytelling’ is! Ik vind dat eerlijk gezegd meer onderscheidend en boeiend dan eerder genoemde beloning voor de inbrenger hoewel deze zeker heel goed is: Inbrengers kunnen kiezen voor een waardebon van Kiki Niesten Maastricht voor 75% van het verkoopbedrag of voor de helft van dat bedrag in cash.Ik vertel hen eerlijk dat ik nog niet helemaal gretig wordt van het aanbod. Je ziet nog duidelijk die ‘oudere klant’ in de kleding terug, er mogen echt ‘jongere’ items in, meer variatie en zogenaamde ‘showstoppers’. Daar wordt aan gewerkt. Het duo zoekt nu ook naar een locatie in Amsterdam en straks andere steden voor hun inbrengdagen.

Het kleinste stukje taart

Lieve en Anne zijn een tweeling. Ik wil weten of zij nou hebben nagedacht voordat ze met elkaar aan dit avontuur zijn begonnen. Met vrienden en familie moet je niet in zaken gaan zeggen ze. Hoe gaat dat bij hun, werkt dat? A&L leggen mij dit uit aan de hand van een voorbeeld. ‘Als jij vroeger iets moest delen met jouw zusje, nam je dan zelf het grootste of het kleinste stuk?’ vragen ze mij. Eh nou de eerlijkheid gebied mij te zeggen…het grootste stuk! ‘Kijk’ zegt Anne, ‘dat is nou het verschil met tweelingen , wij wilden altijd het kleinste stuk zodat die ander het grootste had, dat die het beter had’. Ze hebben dus zeker wel ruzie (heel vaak zelfs zegt Martin) maar het komt vaak ook echt voort uit het feit dat de 1 vindt dat de ander te veel doet. En eigenlijk zijn ze een 3-ling. Kiki-Anne-Lieve. Maar ook al kijkt Kiki zeker mee met Winkeldochters.com, dit bedrijf is van hen! Wouter neemt af en toe deel aan het gesprek en ik ben geboeid als hij zegt dat hij eigenlijk niet alleen met Anne, maar met een tweeling een relatie heeft. Waar Anne is, is Lieve. Die band is er, onvoorwaardelijk, ook al maken ze elkaar soms helemaal gek. Ik bedenk hardop dat ik dit fenomeen ook wel bij mijn ouders zie bijvoorbeeld: je dermate vertrouwd en veilig voelen in een relatie dat je sans gêne ruzie durft te maken met elkaar. Ik vind het heel leuk dat A&L gewoon ook het woord aan elkaar richten tijdens ons gesprek, elkaar confronteren met zaken en de verschillen in elkaars karakter benoemen. We gooien er dus ook nog maar een speed-structogrammetje tegen aan, mijn stokpaardje Die theorie gaat uit van 3 kleuren. Groen=Sociaal, gezellig, niet op tijd komend. Blauw=planner, structuur en komt eerder te vroeg dan te laat. Rood=pro-actief, daadkrachtig en gewoon stipt op tijd. ‘Wat ben ik dan?’ vraagt Lieve. ‘Jij bent rood’ zeg ik ‘en Anne is groen’. 

Visibility

Als ‘online visibility’ consultant heb ik natuurlijk wel wat te zeuren over de zichtbaarheid van de dames. Want dan héb je een webshop….In dit concept zijn jouw klanten ook weer jouw leveranciers. Jouw community levert de producten. Natuurlijk hebben ze wel een klantenbestand. Maar de kunst is om dat bestand in beweging te krijgen, vóór je en mét je te laten werken. Je kan je ertegen verzetten of er niet aan meedoen maar dat bestand, dat netwerk, moet gedigitaliseerd worden. Deze mensen bewegen zich online, op de diverse sociale netwerken, ja ook op Twitter! Zorg dat je je klanten bundelt, groepeert, zodat je ze met een enkel bericht via twitter of een announcement in een groep in 1x kan bereiken! Ik had het natuurlijk uitgezocht maar zowel Lieve als Anne zijn amper online te vinden. Lieve heeft nog wel een re-de-lijk LinkedIn profiel maar verder is het….stil….’Ja’ zegt Lieve, we gaan dat misschien ook nog wel doen, maar we hebben het hardstikke druk nu’. ‘En trouwens’ voegt Anne toe ‘ ik begrijp echt niet waarom ik moet weten dat iemand een boterham pindakaas eet, ik doe daar echt niet aan mee!’ Ok. Met dat bijltje heb ik vaker gehakt. Ik vertel mijn verhaal over zichtbaarheid en transparantie. Hoe ik mensen leer meer een brand te zijn en bedrijven meer een mens. Als je als bedrijf en ondernemer een interessant verhaal vertelt vanuit authenticiteit en passie, dan willen mensen zich graag aan je binden. Een bedrijf zonder verhaal, zonder online zichtbaarheid, zal uiteindelijk een te grote achterstand oplopen in de nieuwe economie waarin consumenten het voor het zeggen krijgen. Hoe dichter je het bij jezelf houdt (en geloof me, daar draagt dus ook dat bericht over die boterham pindakaas aan toe) hoe beter zich dat filtert en je ook díe klanten en community opbouwt die je wilt bedienen en aan verkopen.

Diezelfde avond laat zie ik dat ‘ene’ Lieve Hayen mij toe gevoegd heeft op Twitter. Lieve heeft nog maar nul followers maar wat stoer dat zij meteen deze eerste stap heeft gezet! Als ik een tweet naar Lieve stuur met mijn enthousiaste complimenten twittert ze terug ‘Even rustig! Heb nog geen fiat van mijn lieve zusje!’ •

Het was een dag waarin wij kennis maakten met 3 bruggenbouwers. Mensen die zich, ieder op zijn of haar eigen manier, inzetten om creatieve mensen en ideeën samen te brengen en daar een podium voor scheppen. 

SHPPR

SHPPR is de winkel van Vanessa Erasmus en Esme Umarella in de Van Oldenbarneveltstraat. Dit winkelconcept was 1 van de 4 genomineerden die als ‘Beste starter 2009′ waren voorgedragen in het ING Retail Jaarprijs event. Vanessa stond op het podium haar ‘elevator pitch’ te vertellen. Is zat in de zaal. Presentator Felix Meurders had de microfoon in handen die mijn ‘kritische’ reactie op het verhaal van SHPPR luid en duidelijk liet horen. De uitgebreide versie lees je hier. De professionaliteit van Vanessa bleek uit het feit dat zij een berichtje achter liet op mijn blog bij mijn artikel over het event. De boodschap luidde: ‘Je bent van harte welkom in onze winkel, dan kunnen we je laten zien dat ons concept een koekje van eigen deeg is!’ 

Als we tegen half 11 in de winkel arriveren worden we door Vanessa hartelijk ontvangen. Onderweg naar Rotterdam had ik Hester een beetje uitgelegd hoe SHPPR en ik in contact kwamen. We praten er nu ook nog even over maar het is geen issue meer. Het is fijn dat we elkaar nu gewoon live en ‘gewoon’ als 2 mode liefhebbers kunnen spreken. Vanessa vertelt dat de jury van ING Retail Prijs onlangs nog langs is geweest en ze weer heel veel goed advies heeft gekregen. Ik hoorde dat ook al van Fenje, mede-eigenares van Tea Bar A’dam, eveneens genomineerd voor beste Starter. Good job jury!

SHPPR bestaat nu 3 jaar. Ik vind het geweldig om te horen dat Vanessa en Esme elkaar niet al jaaaaaaren kenden voordat ze samen gingen ondernemen. Hun ontmoeting en klik was zo goed dat ze na een aantal maanden al besloten samen dit concept te beginnen! Voor beiden viel ook gewoon een kwartje. Eerst in een soort anti-kraak vorm op De Meent. Lekker low budget. Beginnend in hun eigen netwerk en met Rotterdamse afstudeerders, hetgeen zich al snel uitbreidde. Want het concept van SHPPR is om jong, onbekend mode talent een podium te bieden. Vanessa en Esme maken een selectie van ontwerpers die vervolgens hun ontwerpen (kleding of accessoires) in consignatie in hun winkel mogen presenteren. Daarnaast worden er merken ingekocht als Denham, Made, Best Behaviour en Philomijn. Het is mooi dat de winkel een fysieke plek vormt als symbool voor de verbindende functie die zij hebben. Zoals Vanessa zegt: ‘Doordat je een voordeur hebt kunnen mensen bij je naar binnen’. Maar Vanessa was eigenlijk helemaal niet van plan om een winkel te beginnen! Zij werkte eerst als accountmanager voor Ahoy en locatiemanager voor Off Corso. Zodoende ging ze nadenken om zelf een creatief platform te kunnen creëren. Ze liep al een tijdje met een idee rond en ze lacht omdat ze mijn verhaal ook herkent: Het was voor haar ook lastig uit te leggen wat ze nu precies voor ogen had.

Zowel Vanessa als Esme hebben ook nog ieder hun eigen activiteiten. Vanessa met haar Style Agency en Esme met Stylevation Army en Mode Marché (Samen met Joost van Gorsel) Dat zij vanuit dit gegeven hun concepten verder uit kunnen dragen en wellicht op sommige punten kunnen laten overlappen lijkt mij heel logisch. Vanessa gaat over 2 maanden bevallen van haar eerste kindje. Heel veel ideeën in haar hoofd en even een beetje afstand nemen zal daarna vast weer zorgen voor nieuwe plannen van deze Rotterdamse onderneemster(s). Zowel Hester als ik liepen met een gevuld tasje weer naar buiten. SHPPR, jullie hebben er weer 2 fans bij!

Confetti

Hoe gaat die uitspraak ook alweer? : ‘Het leven is een feestje maar je moet wel je eigen slingers ophangen’ Zoiets. Confetti de Reclamefabriek BV is in ieder geval ook feest. Wat een prachtig bedrijf. Daar werden Hester en ik heel blij van. Monique en ik ‘kennen’ elkaar via Linked In. We weten niet meer wie-nou-met-wie contact zocht maar uiteindelijk leek het ons een goed idee om af te spreken. Ik vind nog wel een oude mail van Monique: ” Je schrijft leuk dus lijkt het me leuk je te ontmoeten. Heb een probleem joh,ben over 20 minuten 50 en ik kan het gewoon niet geloven…Nou zie je in rotterdam he…..”

Hester en ik komen lunchen bij Confetti. Er ligt al een broodje gezond XXL voor ons klaar. (foto links onder) Monique is 25 jaar mede-eigenaar van Confetti de Reclamefabriek. Interieur, stand, expo, decor, meubelmakerij, belettering en noem maar op. Zij ontwerpen niet alleen, maar voeren ook alles in eigen beheer uit. Ik durf te stellen dat het gewoonweg therapeutisch werkt om in dit bedrijf rond te lopen en op bezoek te zijn. Wat een creativiteit. Elke vierkante centimeter is ‘opgeleukt’ en je valt van de ene ‘oh-en-ah’ in de andere. Vanaf de tafel waar we zitten heb ik uitzicht op een prachtige kast. Een constructie waar tientallen witte IKEA archiefdozen in staan. De constructie is ook echt om deze dozen heen ontworpen en gebouwd: Heel mooi die eenvoud en die herhaling! (foto midden) Al tijdens het eten van ons broodje overspoelt Monique ons op aangename wijze met allerlei mooie dingen en verhalen. Zo is haar visitekaartje een houten plank met daarop een portretfoto. Aan de achterkant staat de naam van haar bedrijf en het telefoon nummer. (Foto rechts) De maker is Jef Poldervaart, de man van Monique. Toen ik de volgende dag zijn site bezocht was ik erg onder de indruk van zijn werk. Toen Monique door onze ontmoeting ook wat beter beeld kreeg bij mijn IS WORKS vertelde ze mij over het andere bedrijf waar Jef actief in is: Het Stormt. Een collectief van groeispecialisten. Als je op hun site kijkt zie je niet alleen een categorie ‘over ons’ maar ook : ‘over jou’. Dat soort kleine maar tegelijkertijd grootse dingen maken het verschil voor mij. Dit zijn de bedrijven van de toekomst. We gaan weer terug naar collectieven, co-operaties, we gaan weer echt ‘bedrijven’ want dat werkwoord is te lang tekort gedaan. Lang verhaal kort: Jef en Is gaan elkaar binnenkort ook ontmoeten dus wordt vervolgd!

Monique vertelt dat ze uit een groot gezin komt. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd heeft ze van haar ouders mee gekregen. ” Ik wil ook alleen maar met leuke klanten werken hoor!”  De-frienden (ontvrienden) is hét woord van 2009 heb ik begrepen. In dat kader vertelt Monique dat ze ooit een film zag met de titel ‘Bij nader inzien’. In die film gaat iemand zijn vriendschap met een persoon opzeggen. Dat intrigeerde haar want ja je zegt een abbonnement op, maar een vriendschap? Toch gebruikte ze deze uitspraak jaren later in haar gesprek met een klant waar ze afscheid van wilde nemen. Het liep niet, het klikte voor geen meter, ze werd er niet blij van, dus belde Monique om de relatie op te zeggen. Met een klant als Nespresso werkt ze bijvoorbeeld heel erg prettig samen. Voor de etalages van De Bijenkorf ontwierp het Confetti team geweldige etalages met paspoppen gehuld in jurkjes gebouwd van 4500 Nespreso cupjes gelijmd op goudgaas. (Foto onder)

Monique is een bruggenbouwer. Haar bedrijf brengt makers en ideeën bijeen. Hier wordt ook nog echt getimmerd, geverfd, geplakt, gebouwd, beletterd, getest en vooral dus ook: gelachen! Als Monique ons rond leidt door het bedrijf blijkt bij elk object, wand en element een verhaal te horen. We luisteren en (be)kijken aandachtig. Wat we zien en horen willen we door vertellen. Ik hoor dat Hester al meteen die avond doen in haar telefoongesprekken en ik lees het op haar Facebook.  The power of Storytelling.

WDKA: Willem de Kooning Academie

Nederland kent een aantal prachtige mode opleidingen. Als Amsterdamse ben ik het meest bekend met AMFI, maar ik wil vanuit IS WORKS ook andere academies, opleidingen en instituten bezoeken. Voor begin 2010 staat TMO te Doorn op de agenda en ook zal ik Charlotte Bik, de kersverse directeur Fashion & Product Design van ArtEZ (Arnhem), interviewen. In Rotterdam waren we op bezoek bij Gerrit-Jan Vos, Course Director Fashion aan WDKA. Gerrit-Jan en ik kennen elkaar al van korte ontmoetingen en gesprekjes op de diverse shows, openingen, exposities en seminars die je nu eenmaal bezoekt als mode-mens.

Als we op het gebouw aflopen op De Blaak, waar WDKA is gevestigd, valt de tekst aan de gevel meteen op: ‘ I have to change to stay the same’ ……..Mooi! De Willem de Kooning Academie is onderdeel van Hoge School Rotterdam en kent de richtingen Fine Art, Media & Design, Education in Art & Design en Leisure. Aansluitend kan je een master volgen aan het Piet Zwart Instituut. Gerrit-Jan vertelt enthousiast over het project dat zij doen voor het Rotterdam paviljoen op de Shanghai World Expo. De studenten van WDKA kregen de kans de hostesses voor dit paviljoen (dat een half jaar blijft staan) aan te kleden. Volgende week wordt het winnende ontwerp bekend gemaakt dat gekozen wordt uit het werk van 3 overgebleven studenten. Gerrit-Jan is ook al zo’n bruggenbouwer. Hij verbindt de academie met het bedrijfsleven maar ook met evenementen en musea. Zo kunnen studenten kennis maken met de praktijk, binnen project-kaders werken en kans maken op een groter draagvlak, buiten de veilige muren van de academie. Op de foto links zie je het winnende ontwerp van een propedeuse leerling voor de laatste Triumph lingerie contest. De opleiding heeft zich ook verbonden met een expositie over Mode en Kostuum van het Maritiem Museum. Er zal een jury aangesteld worden om ook weer een winnend ontwerp aan te wijzen en de prijs is roem: Die outfit mag permanent deel uit maken van de tentoonstelling. 

Gerrit-Jan is nu 3 jaar aan WDKA verbonden. Hiervoor werkte hij voor o.a. Lidewij Edelkoort, David Shah, London Fabric Fairs en hij woonde maar liefst 11 jaar in Duitsland toen hij daar les gaf aan een Hoge School. Gerrit-Jan is trots op zijn huidige team. Vakmensen zijn het. Er heerst een positieve fibe. In de diverse Fashion Talent Awards komen de Willem de Kooning studenten de laatste tijd steeds maar weer als winnaar uit de bus. Dat werkt natuurlijk ook heel erg motiverend op zowel team als studenten. 

Ter illustratie van wat een feestje mode toch kan zijn wordt een tas met Barbie en Ken poppen tevoorschijn gehaald. De opdracht aan studenten luidt: Kies 3 silhouetten van gevestigde ontwerpers en voeg deze samen tot 1 nieuw silhouet. Gerrit-Jan laat ons enthousiast de diverse resultaten zien. Hij geniet. “Zie je dat sommige leerlingen ook de barbiepop zelf aan durven tasten?”  We knikken van ja en ik heb bewondering voor deze man die na jaren mode en eveneens jaren onderwijs nog onverminderd enthousiast en gedreven aan het werk is en zijn talent inzet om jonge mensen te begeleiden in het ontdekken en uitwerken van hún talent. ‘You have to change to stay the same’

Hulde aan de bruggenbouwers van Rotterdam! En lieve Hester, wat heerlijk dat ik deze dag met jou kon delen!

 ‘De economische crisis is geen ramp maar een zegen’. 

Met goede vriend Robbert Jan Blekemolen, Business Development manager voor Gielissen, had ik mij ingeschreven voor dit symposium. Ik moet zeggen: Een prettig, positief en zeer verzorgd event. Ook leuk om Peter Ottervanger, mede-eigenaar van Retail-Motif, hier ‘off-line’ te hebben ontmoet, nadat we virtueel via Linked In al heel leuk contact hadden. Ik hoop van harte dat ik in de toekomst meer mensen weet te bewegen naar dit soort events te komen, het ver-rijkt je geest!

Statements als ‘Learn to get go of control’ ‘Mindset 2.0’ en ‘A new way of thinking’ en ‘sustainability’ werden door alle sprekers ondersteund en ook al vond ik ze niet allen even sterk: ik heb wel enorm veel energie opgedaan deze dag en ik vat graag de hoogtepunten voor jullie samen! 

Arnold Heertje: ‘ De crisis is een zegen’

Wat leuk om deze man, die mijn economie boeken schreef, ‘live’ te zien en te horen. Met zijn 75 jaar echt bewonderenswaardig scherp. Zijn presentatie was meer een college, geen powerpoints of andere visuele input, maar het boeide mij desalniettemin.

Heertje begon zijn betoog met het feit dat ‘onze’ economische crisis niets is vergeleken bij de grote veel meer bedreigende crisis: Ons klimaat, onze energiebronnen en watermanagement. Verder vind Heertje het kwalijk dat in de monetarisering van onze economie alleen gedacht wordt in geld of financiële rendementen. Deze ‘maatstaf’ zal natuurlijk altijd blijven, maar in de toekomst zal het ook gaan om een ander ‘nut’. Daarin gaat het om fundamentele zaken die niet in geld zijn uit te drukken. Uiteindelijk draait het om een behoeftebevrediging van zowel werknemers (zinvolle werkgelegenheid) als consumenten. Denk daarbij aan sustainability, wat draag je als bedrijf bij aan de toekomst van onze kinderen en de consument van straks? Terughakend op zijn eerste statement: wat draag je bij aan het verantwoorder omgaan met onze planeet? Geef verder ruimte om te investeren in onderzoek, zonder dat van te voren bekend is wat de outcome is (let go of control) 

Benadrukt werd dat technische netwerken belangrijk blijven maar dat persoonlijke netwerken aan belang gaan winnen voor het mobiliseren van kennis. Daarom worden vrouwen ook zo belangrijk voor onze economie in de toekomst, want zo stelt Heertje: Mannen ‘monopoliseren’ kennis waar vrouwen kennis ‘mobiliseren’. 

Last but not least: ‘Winst NIET als doelstelling maar als uitkomst!’

Umair Haque: ‘Constuctive Capatalism’

Umair is colomnist voor Harvard Business review en hield zijn presentatie in het engels, dus neem me niet kwalijk als ik zelf ook veel engelse termen bezig…De powerpointpresentatie was in nieuwe stijl, waarin eigenlijk een collage van aan elkaar geplakte tekst, beeld en vorm door middel van inzoomen naar voren komt: gaaf! In deze presentatie werd uitgelegd hoe de oude bedrijfsvoering principes zich verhouden tot de nieuwe. 

THIN VALUE: ( en in de toekomst volgens Umair dus redelijk kansloos) 

Inauthentic / Brittle / Unsustainable

THICK VALUE: (Dé principes van de nieuwe economie)

Re-newel / Democracy / Equity / Peace / Meaning

Als voorbeeld van grote bedrijven die bezig zijn met de Thick value principes:

Google: Werkt sowieso alleen met principes als gids voor hun werknemers. Een aantal voorbeelden:

‘Focus on the user and the rest will follow’

‘It’s best to do one thing really really good!’

‘Fast is better than slow’

Nike: In order for a product to be considerd, it has to be more sustainable than the excisting products.

Maar over het algemeen innoveren grote bedrijven niet, het zijn juist de kleinere partijen die met vernieuwing komen. Waarom? Omdat grote bedrijven gericht zijn op dominantie van de markt, daarbij zijn ze gewoon niet zo georganiseerd dat ze innovatieve ideeën kunnen ondersteunen en uitwerken. Houden dit soort grootschalige (aantal werknemers) bedrijven nog wel stand in de toekomst?

Vier geweldige statements:

• PEOPLE-not product
• CONNECTIONS-not transactions
• CREATIVITY-not productivity
• OUTCOME-not income

Verder benadrukte Umair dat er 2 dingen belangrijk zijn voor de toekomst en die nodig zijn om anders te denken en te ondernemen:

1: Institutional innovation

2: Redefining rules

Learn to create value!

• Tussen de sprekers door was er een uur gereserveerd voor een workshop. Ik had gekozen voor ‘Augmented reality’ Deze workshop werd gegeven door Jeroen Mol. Voor augmented reality heb je nodig: een camera (tel of computer bijvoorbeeld, eventueel ingebouwd in een bril) een scherm en een ‘object’. Door het object via je camera te bekijken komt het tot leven in 3d: heel echt dus. Over het object is namelijk een ogenaamde onzichtbare maar geprogrammeerde laag gelegd. Ik vond het een erg saaie en rommelige presentatie van een ‘techneut’. Augmented reality is een prachtige ontwikkeling, met tal van interessante voorbeelden, waarbij je uiteindelijk ook kritisch moet blijven op de haalbaarheid ervan en in hoeverre dit wenselijk en effectief toe te passen is. Juist die ‘twilight zone’ had ik graag wat verder uitgediept gezien. Voor diegenen die niet weten wat augmented reality is: google het maar eens voor interessante filmpjes en presentaties.

Don Tapscott: ‘Paradigm Shift’

Don Tapscott is hoogleraar strategisch management en hij was echt wel de klapper van dit event. Deze Canadees verkreeg wereldfaam met zijn boek Wikinomics maar schreef ook tal van andere trendboeken. Hij presenteerde zijn nieuwe boek: Rebuilding the world. Erg grappig vond ik dat hij meldde dat dit nog geschreven moet worden!

Ook Don is ervan overtuigd dat onze instituten hervormd moeten worden om het tijdperk van ‘networked intelligence’ te ondersteunen. Het nieuwe WEB gaat niet over content maar over communication!

En ondernemers, let op: als je alleen in de kosten snijdt dan…..

• Breng je schade toe aan je bedrijf
• Zal je er ‘demografisch’ uit gaan zien als Italië: dat betekent: geen jonge mensen in je bedrijf….(heel interessant waren de grafieken die Don liet zien met betrekking tot de demografische opbouw van diverse landen. Zet een vergrijzing in,  is er voldoende ‘aanwas’ van jonge mensen of vormen de 40-50 ers de grootste groep?)
• Mis je kansen om te vernieuwen en te onderzoeken

Leuke statements van Don:

• The rise of the NET generation
• Pear creations: co-creativity rules
• Intellectual property krijgt een andere waarde
• Geen website, maak een blog of platform! (interactief)
• Integriteit zou onderdeel moeten zijn voor de opbouw van onze bonus
• Rising tide will lift all boats. Dat sprak mij zeer aan. Denk niet individueel. Deel je kennis opdat je samen sterk bent en daar gezamenlijk van profiteert.

Ook Tapscott noemde een aantal pricipes die belangrijk zijn voor het ondernemen in de toekomst:

Innovatie-Samenwerking-Openheid en transparantie-Self-organization-Delen/participeren-Integriteit-Sustainability

Rik op den Brouw: ‘Gaat er wat veranderen?’

Den Brouw is directeur Particulieren Rabobank Nederland. Hij had een geweldige insteek in handen: namelijk dat de Rabobank een coöperatie is en misschien daarom wel de ‘last bank standing’ is….De link met social networking, co-creation etc had zo leuk gelegd kunnen worden! Helaas liet den Brouw dit liggen. Waarom niet nadenken of brainstormen over ‘social banking’ ? Iik viel bijna in slaap bij dit niet inspirerende en monotoon opgedreunde verhaal waarin duidelijk werd dat Dhr. den Brouw wellicht wat lectuur op innovatie en trends had doorgelezen maar er zat weinig ‘eigens’ in. Jammer!

Ik kan jullie overigens aanraden het door Bas van de Haterd gemaakte verslag van VINT + interviews met Tapscott en Hague hier te bekijken!

Dit weekend stond er een artikel in het NRC over Ernst Veen, directeur van de Hermitage en tevens van De Nieuwe Kerk. Hij vertelt in dit interview hoe dit ooit donkere gesloten blok, een voormalig verzorgingstehuis voor 42 miljoen verbouwd werd en is getransformeerd in een reeks van lichte open expositieruimtes. 

De Hermitage Amsterdam is een dependance van het beroemde museum in Sint Petersburg. De eerste tentoonstelling gaat over het Russische hof, daarna over de wortels van de moderne kunst en vervolgens over Alexander de Grote.

Over Quoc:

Qouc deed tijdens zijn studies (Mts Mode & Kleding en Gerrit Rietveld) al veel werkervaring op. Van Hema tot Margriet Nannings en Another Woman en recentelijk ontwierp hij voor Spoom in Shanghai. Nu is Quoc bezig met zijn eigen collectie, geïnspireerd op ‘Fisher men’ en gaat deze tijdens de AIFW presenteren op een locatie in de binnenstad, hij heeft hiervoor nu de benodigde sponsoring gevonden! Ik ontmoette Quoc in het designhotel Artemis en toen ik zijn concept en portfolio bekeek vond ik deze heel logisch, aansprekend, ook ‘nieuw’  en een mooie combi tussen couture, uniform en leisure. Als je zijn site bekijkt www. quocthang.nl dan zie je prachtige beelden van zijn werk : beeldende kunst versus kleding.

Op 19 juli zal Quoc zijn eerste signatuur collectie aan het publiek tonen in De Waag. Ik ga hem en de ontwikkeling van deze collectie volgen. Op vrijdag 12 juni ga ik de eerste items ‘live’ bekijken!

12 juni: eerste collectie stukken bewonderen bij Quoc op zijn atelier:

In een heel oud en charmant pand aan de Rombout Hogerbeetsstraat ontvangt Quoc mij in de unit die hij ingericht heeft als atelier. Ik had alleen nog de schetsen van zijn collectie gezien, maar inmiddels is Quoc stukken verder en kan ik vele modellen, stoffen en details door mijn handen laten gaan. Het thema van zijn collectie is ‘Fisher men’. Quoc heeft mij enorm verrast: Zijn stof en materiaal keuze is geweldig. de hele combinatie van wollen flanels, prachtig zacht leer, boucle, dichte breisels, prachtige stugge canvas en ribfluweel vind ik oogstrelend en bijzonder. Door te werken met Swarovski knopen en een prachtige ‘sterrenhemel’ print krijgt het geheel een glamorous twist. Ik kan en ga er verder niet te veel over vertellen, maar de items die Quoc al af had smaken naar meer.

7 juli: eenzaam maar niet alleen:

Quoc is moe. (net als ook andere designers die ik volg op Twitter) Zoals eigenlijk bijna hoort bij het werken naar en deadline, gaan er dingen mis, houden mensen zich niet aan hun afspraken en duren levertijden toch langer. Quoc handelt het allemaal zelf af. Ik vind hem, op blote voeten rondlopend, in zijn atelier, net bezig zijn modellen van leer voor te bereiden voor het atelier. Hij ritst kledingzakken open en hangt het ene na het andere, werkelijk prachtige kledingstuk, op de paspoppen. Ik zie nu al dat hij er in geslaagd is zijn thema IEDER EINDER op een hele mooie manier uit te werken. 

We praten over het feit dat niemand heeft gereageerd op de oproep (op mijn blog en linkedin groepen) om Quoc te sponsoren. Voor € 250,- kregen bedrijven de mogelijkheid hun relaties uit te nodigen, zichtbaar te zijn op de uitnodigingen en tijdens de show en een presentatie van hun bedrijf aan te leveren voor op de chique, lederen USB die uitgereikt zal worden aan vip’s en pers. Wellicht begrijpelijk, iedereen zit momenteel in zijn eigen film en Quoc is als designer (nog) niet bekend. Met zijn show kan hij laten zien wat hij kan. Kom zijn collectie dus bewonderen!

19 juli: IEDER EINDER Quoc Thang Fashion Show: meld je aan!

Met zijn Chinese achtergrond heeft Thang heel toepasselijk ervoor gekozen om juist in De Waag Society, dit historische scheepsgebouw, gesitueerd in Chinatown in hartje Amsterdam, zijn collectie te tonen.

De grote wijde zee als metafoor voor het gemis en verlangen. Het alleen zijn onder de donkere hemel die gevuld is met de schittering van de sterren. Deze emoties hebben Thang geïnspireerd het thema ‘Schipper’ te kiezen voor zijn collectie. Dit thema komt op verschillende wijze terug in zijn werk middels prints, symbolen, boegbeelden en natuurlijk de locatie keuze: dichtbij de Zeedijk en op de plek waar voorheen de Amsterdamse haven was gesitueerd. 

Na zijn afstuderen aan de Gerrit Rietveld Academie heeft Thang projecten gedaan in onder andere Berlijn en Parijs. In 2008 woonde en werkte hij een jaar in Shanghai. Begin dit jaar is hij teruggekeerd in Amsterdam om hier zijn nieuwste collectie te presenteren.

Een gelimiteerde editie van deze collectie zal in het najaar te koop zijn bij Margriet Nannings te Amsterdam. 

Reserveren voor één van de shows is mogelijk tot en met 10 juli op show@quocthang.nl

- Graag de showtijden in volgorde van voorkeur aangeven

- Aantal personen (max 2)

- Postadres waar uw persoonlijke uitnodiging naartoe wordt gestuurd

Er zijn gelimiteerde plaatsen beschikbaar.

_

Deze show wordt mede mogelijk gemaakt en gesponsord door; Stichting Niemeijer, Amsterdams Fonds voor de Kunst, 

No Office, De Waag Society, Print Unlimited, Tony Jones Model Management, Koninklijke Eijsbouts, Margriet Nannings, Integral fashion & production, 

Kim Bakker, Niels van Veen, 711rent.com, House of Orange, All Frames, Van Wees distilleerderij de Ooievaar.

Show design in samenwerking met Martin Butler

Show productie in samenwerking met Py Tswang Jin

_

Datum: 19 Juli 2009

Locatie: De Waag Society, Nieuwmarkt 4, 1012 CR Amsterdam

Tijdstip shows: 15.30, 17.00, 18.30 en 20.00