Opgeteld hebben ze meer dan 300 jaar bij het vorig jaar gesloten Polaroid in Enschede gewerkt. Het gaat om tien oud-werknemers die met een nieuw bedrijf, Impossible genaamd, de schouders zetten onder de ontwikkeling van instant films die kunnen worden gebruikt voor de direct-klaar camera’s van Polaroid. Het team heeft als missie om een nieuw product te ontwikkelen, met nieuwe eigenschappen, geproduceerd binnen een nieuw kader. Alle personeelsleden die bij Impossible aan de slag zijn gegaan zijn ouder dan 50 jaar! Bekijk eens hun site en zie hoe stoer, innovatief en duidelijk dit is op gezet!

Het maakte mij erg blij een uitgebreid artikel over het ‘Impossible-project’ te lezen in het NRC Next van vorige week. Ik ken namelijk binnen mijn eigen (mode) netwerk aanzienlijk veel 50+ professionals die moeizaam of beter ‘niet’ aan de bak komen. “Wij zijn zo’n leuk jong bedrijf, de gemiddelde leeftijd ligt hier rond de 26 jaar” hoorde ik menigmaal tijdens mijn werkgever bezoeken. Ik vond dit een allerminst bevredigend en inspirerend antwoord op mijn vraag wat dit specifieke bedrijf nou zo bijzonder maakte. We zullen straks met z’n allen tot ver boven de 65 jaar door ‘moeten’ werken hetgeen voor veel mensen die ik ken absoluut geen ‘moetje’ is. Hoe ouder we worden, hoe meer we hoofd- en bijzaken van elkaar kunnen scheiden, hoe minder privé-moetjes er zijn, hoe meer rustig en in balans we in het leven staan en niet te vergeten, hoe meer we het leuk vinden om onze kennis te delen.

Op de onlangs gehouden DRI bleek het tijdens een paar interviews ook al: de jongere generatie heeft behoefte aan ‘mentoren’. Zij zoeken deze vaak dan ook maar buiten het bedrijf waar zij werken. In de meeste mode-bedrijven staat de corporate identity en dan met name het uiterlijk en de leeftijd erg hoog in het vaandel. Men is daarbij van mening dat oudere mensen te duur en te star zijn.

 ‘Mission impossible’ om deze perceptie om te keren?! Ik denk het niet. Geen ‘mission’ zo leuk en uitdagend als er juist ook een ‘impossible’ element aan hangt.Zo gaf Monique Hus onlangs een lezing over dit onderwerp tijdens de ‘Monday at Vakzuid meet-ups. Met haar bedrijf Booming Experience kijkt zij door de ogen van de 50 plusser. Hun dromen, ervaringen, verlangens en ergenissen ziet zij als waardevolle consumer insights die zij inzet in ‘proven concepts’ op allerlei gebied. En dat is goed. Want wie wil er nou leven in een wereld vol ‘grumpy old people’ ?