In de vroege ochtend van 15 december stond ik in de vrieskou, gehuld in vintage bontjas en nieuwe G-Star muts, het ijs van de ramen van mijn trouwe Saab te krabben. Het was een paar graden onder 0, maar de gevoelstemperatuur zou zeker rond de 20 graden worden die dag! Hoe mooi om met mijn zusje Hester uit Toronto, die 2 weken in Nederland was, een dagje IS WORKS te kunnen delen en wat een warm welkom kregen wij in Rotterdam!

Het was een dag waarin wij kennis maakten met 3 bruggenbouwers. Mensen die zich, ieder op zijn of haar eigen manier, inzetten om creatieve mensen en ideeën samen te brengen en daar een podium voor scheppen. 

 

 

SHPPR

SHPPR is de winkel van Vanessa Erasmus en Esme Umarella in de Van Oldenbarneveltstraat. Dit winkelconcept was 1 van de 4 genomineerden die als ‘Beste starter 2009′ waren voorgedragen in het ING Retail Jaarprijs event. Vanessa stond op het podium haar ‘elevator pitch’ te vertellen. Is zat in de zaal. Presentator Felix Meurders had de microfoon in handen die mijn ‘kritische’ reactie op het verhaal van SHPPR luid en duidelijk liet horen. De uitgebreide versie lees je hier. De professionaliteit van Vanessa bleek uit het feit dat zij een berichtje achter liet op mijn blog bij mijn artikel over het event. De boodschap luidde: ‘Je bent van harte welkom in onze winkel, dan kunnen we je laten zien dat ons concept een koekje van eigen deeg is!’ 

Als we tegen half 11 in de winkel arriveren worden we door Vanessa hartelijk ontvangen. Onderweg naar Rotterdam had ik Hester een beetje uitgelegd hoe SHPPR en ik in contact kwamen. We praten er nu ook nog even over maar het is geen issue meer. Het is fijn dat we elkaar nu gewoon live en ‘gewoon’ als 2 mode liefhebbers kunnen spreken. Vanessa vertelt dat de jury van ING Retail Prijs onlangs nog langs is geweest en ze weer heel veel goed advies heeft gekregen. Ik hoorde dat ook al van Fenje, mede-eigenares van Tea Bar A’dam, eveneens genomineerd voor beste Starter. Good job jury!

SHPPR bestaat nu 3 jaar. Ik vind het geweldig om te horen dat Vanessa en Esme elkaar niet al jaaaaaaren kenden voordat ze samen gingen ondernemen. Hun ontmoeting en klik was zo goed dat ze na een aantal maanden al besloten samen dit concept te beginnen! Voor beiden viel ook gewoon een kwartje. Eerst in een soort anti-kraak vorm op De Meent. Lekker low budget. Beginnend in hun eigen netwerk en met Rotterdamse afstudeerders, hetgeen zich al snel uitbreidde. Want het concept van SHPPR is om jong, onbekend mode talent een podium te bieden. Vanessa en Esme maken een selectie van ontwerpers die vervolgens hun ontwerpen (kleding of accessoires) in consignatie in hun winkel mogen presenteren. Daarnaast worden er merken ingekocht als Denham, Made, Best Behaviour en Philomijn. Het is mooi dat de winkel een fysieke plek vormt als symbool voor de verbindende functie die zij hebben. Zoals Vanessa zegt: ‘Doordat je een voordeur hebt kunnen mensen bij je naar binnen’. Maar Vanessa was eigenlijk helemaal niet van plan om een winkel te beginnen! Zij werkte eerst als accountmanager voor Ahoy en locatiemanager voor Off Corso. Zodoende ging ze nadenken om zelf een creatief platform te kunnen creëren. Ze liep al een tijdje met een idee rond en ze lacht omdat ze mijn verhaal ook herkent: Het was voor haar ook lastig uit te leggen wat ze nu precies voor ogen had.

Zowel Vanessa als Esme hebben ook nog ieder hun eigen activiteiten. Vanessa met haar Style Agency en Esme met Stylevation Army en Mode Marché (Samen met Joost van Gorsel) Dat zij vanuit dit gegeven hun concepten verder uit kunnen dragen en wellicht op sommige punten kunnen laten overlappen lijkt mij heel logisch. Vanessa gaat over 2 maanden bevallen van haar eerste kindje. Heel veel ideeën in haar hoofd en even een beetje afstand nemen zal daarna vast weer zorgen voor nieuwe plannen van deze Rotterdamse onderneemster(s). Zowel Hester als ik liepen met een gevuld tasje weer naar buiten. SHPPR, jullie hebben er weer 2 fans bij!

Confetti

Hoe gaat die uitspraak ook alweer? : ‘Het leven is een feestje maar je moet wel je eigen slingers ophangen’ Zoiets. Confetti de Reclamefabriek BV is in ieder geval ook feest. Wat een prachtig bedrijf. Daar werden Hester en ik heel blij van. Monique en ik ‘kennen’ elkaar via Linked In. We weten niet meer wie-nou-met-wie contact zocht maar uiteindelijk leek het ons een goed idee om af te spreken. Ik vind nog wel een oude mail van Monique: ” Je schrijft leuk dus lijkt het me leuk je te ontmoeten. Heb een probleem joh,ben over 20 minuten 50 en ik kan het gewoon niet geloven…Nou zie je in rotterdam he…..”

Hester en ik komen lunchen bij Confetti. Er ligt al een broodje gezond XXL voor ons klaar. (foto links onder) Monique is 25 jaar mede-eigenaar van Confetti de Reclamefabriek. Interieur, stand, expo, decor, meubelmakerij, belettering en noem maar op. Zij ontwerpen niet alleen, maar voeren ook alles in eigen beheer uit. Ik durf te stellen dat het gewoonweg therapeutisch werkt om in dit bedrijf rond te lopen en op bezoek te zijn. Wat een creativiteit. Elke vierkante centimeter is ‘opgeleukt’ en je valt van de ene ‘oh-en-ah’ in de andere. Vanaf de tafel waar we zitten heb ik uitzicht op een prachtige kast. Een constructie waar tientallen witte IKEA archiefdozen in staan. De constructie is ook echt om deze dozen heen ontworpen en gebouwd: Heel mooi die eenvoud en die herhaling! (foto midden) Al tijdens het eten van ons broodje overspoelt Monique ons op aangename wijze met allerlei mooie dingen en verhalen. Zo is haar visitekaartje een houten plank met daarop een portretfoto. Aan de achterkant staat de naam van haar bedrijf en het telefoon nummer. (Foto rechts) De maker is Jef Poldervaart, de man van Monique. Toen ik de volgende dag zijn site bezocht was ik erg onder de indruk van zijn werk. Toen Monique door onze ontmoeting ook wat beter beeld kreeg bij mijn IS WORKS vertelde ze mij over het andere bedrijf waar Jef actief in is: Het Stormt. Een collectief van groeispecialisten. Als je op hun site kijkt zie je niet alleen een categorie ‘over ons’ maar ook : ‘over jou’. Dat soort kleine maar tegelijkertijd grootse dingen maken het verschil voor mij. Dit zijn de bedrijven van de toekomst. We gaan weer terug naar collectieven, co-operaties, we gaan weer echt ‘bedrijven’ want dat werkwoord is te lang tekort gedaan. Lang verhaal kort: Jef en Is gaan elkaar binnenkort ook ontmoeten dus wordt vervolgd!

Monique vertelt dat ze uit een groot gezin komt. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd heeft ze van haar ouders mee gekregen. ” Ik wil ook alleen maar met leuke klanten werken hoor!”  De-frienden (ontvrienden) is hét woord van 2009 heb ik begrepen. In dat kader vertelt Monique dat ze ooit een film zag met de titel ‘Bij nader inzien’. In die film gaat iemand zijn vriendschap met een persoon opzeggen. Dat intrigeerde haar want ja je zegt een abbonnement op, maar een vriendschap? Toch gebruikte ze deze uitspraak jaren later in haar gesprek met een klant waar ze afscheid van wilde nemen. Het liep niet, het klikte voor geen meter, ze werd er niet blij van, dus belde Monique om de relatie op te zeggen. Met een klant als Nespresso werkt ze bijvoorbeeld heel erg prettig samen. Voor de etalages van De Bijenkorf ontwierp het Confetti team geweldige etalages met paspoppen gehuld in jurkjes gebouwd van 4500 Nespreso cupjes gelijmd op goudgaas. (Foto onder)

Monique is een bruggenbouwer. Haar bedrijf brengt makers en ideeën bijeen. Hier wordt ook nog echt getimmerd, geverfd, geplakt, gebouwd, beletterd, getest en vooral dus ook: gelachen! Als Monique ons rond leidt door het bedrijf blijkt bij elk object, wand en element een verhaal te horen. We luisteren en (be)kijken aandachtig. Wat we zien en horen willen we door vertellen. Ik hoor dat Hester al meteen die avond doen in haar telefoongesprekken en ik lees het op haar Facebook.  The power of Storytelling.

 

WDKA: Willem de Kooning Academie

Nederland kent een aantal prachtige mode opleidingen. Als Amsterdamse ben ik het meest bekend met AMFI, maar ik wil vanuit IS WORKS ook andere academies, opleidingen en instituten bezoeken. Voor begin 2010 staat TMO te Doorn op de agenda en ook zal ik Charlotte Bik, de kersverse directeur Fashion & Product Design van ArtEZ (Arnhem), interviewen. In Rotterdam waren we op bezoek bij Gerrit-Jan Vos, Course Director Fashion aan WDKA. Gerrit-Jan en ik kennen elkaar al van korte ontmoetingen en gesprekjes op de diverse shows, openingen, exposities en seminars die je nu eenmaal bezoekt als mode-mens.

Als we op het gebouw aflopen op De Blaak, waar WDKA is gevestigd, valt de tekst aan de gevel meteen op: ‘ I have to change to stay the same’ ……..Mooi! De Willem de Kooning Academie is onderdeel van Hoge School Rotterdam en kent de richtingen Fine Art, Media & Design, Education in Art & Design en Leisure. Aansluitend kan je een master volgen aan het Piet Zwart Instituut. Gerrit-Jan vertelt enthousiast over het project dat zij doen voor het Rotterdam paviljoen op de Shanghai World Expo. De studenten van WDKA kregen de kans de hostesses voor dit paviljoen (dat een half jaar blijft staan) aan te kleden. Volgende week wordt het winnende ontwerp bekend gemaakt dat gekozen wordt uit het werk van 3 overgebleven studenten. Gerrit-Jan is ook al zo’n bruggenbouwer. Hij verbindt de academie met het bedrijfsleven maar ook met evenementen en musea. Zo kunnen studenten kennis maken met de praktijk, binnen project-kaders werken en kans maken op een groter draagvlak, buiten de veilige muren van de academie. Op de foto links zie je het winnende ontwerp van een propedeuse leerling voor de laatste Triumph lingerie contest. De opleiding heeft zich ook verbonden met een expositie over Mode en Kostuum van het Maritiem Museum. Er zal een jury aangesteld worden om ook weer een winnend ontwerp aan te wijzen en de prijs is roem: Die outfit mag permanent deel uit maken van de tentoonstelling. 

 

 

 

 

Gerrit-Jan is nu 3 jaar aan WDKA verbonden. Hiervoor werkte hij voor o.a. Lidewij Edelkoort, David Shah, London Fabric Fairs en hij woonde maar liefst 11 jaar in Duitsland toen hij daar les gaf aan een Hoge School. Gerrit-Jan is trots op zijn huidige team. Vakmensen zijn het. Er heerst een positieve fibe. In de diverse Fashion Talent Awards komen de Willem de Kooning studenten de laatste tijd steeds maar weer als winnaar uit de bus. Dat werkt natuurlijk ook heel erg motiverend op zowel team als studenten. 

Ter illustratie van wat een feestje mode toch kan zijn wordt een tas met Barbie en Ken poppen tevoorschijn gehaald. De opdracht aan studenten luidt: Kies 3 silhouetten van gevestigde ontwerpers en voeg deze samen tot 1 nieuw silhouet. Gerrit-Jan laat ons enthousiast de diverse resultaten zien. Hij geniet. “Zie je dat sommige leerlingen ook de barbiepop zelf aan durven tasten?”  We knikken van ja en ik heb bewondering voor deze man die na jaren mode en eveneens jaren onderwijs nog onverminderd enthousiast en gedreven aan het werk is en zijn talent inzet om jonge mensen te begeleiden in het ontdekken en uitwerken van hún talent. ‘You have to change to stay the same’

Hulde aan de bruggenbouwers van Rotterdam! En lieve Hester, wat heerlijk dat ik deze dag met jou kon delen!