Als mode meisje heb ik natuurlijk wel wat met uiterlijk. Ik houd van kijken. Ik kijk mijn ogen uit op straat, in winkels, als ik uit ga, op verjaardagen, op het schoolplein en ga zo maar door. Ik kan helemaal op gaan in het verhaal dat ik denk dat achter die look of outfit schuilt. Ik scan elke stukje kleding en accessoire en vind het heerlijk om me ofwel vreselijk te verbazen en op te winden over wansmaak ofwel heel blij te worden van iemand die het snapt. Allemaal heel oppervlakkig. Ik weet het. Ik schijn overigens minder goed te ‘kijken’ daar waar het om lichaamstaal en uitstraling gaat. Misschien is dat wel een gevolg van bovenstaande interesse voor kleding.
Ooit had ik een coach. Zij observeerde mij in mijn werk als recruiter bij klanten, met mijn team, als leidinggevende en in gesprek met kandidaten. Deze coach liet mij boeken zien met pagina’s waarop wel 12 foto’s stonden van allemaal hetzelfde aangeklede en gelijkend type mens. Zij vroeg mij dan heel eenvoudig: ‘Welke van deze personen vertrouw je om zaken mee te doen en leg uit waarom’. Ik kon echt minuten lang naar de beelden staren maar kwam er niet uit. Al die mannen met stropdas en aktetas leken toch op elkaar?! Ik heb echt moeten leren wat lichaamstaal, de manier waarop je kijkt, een tas vast houdt en een hand geeft kan zeggen over iemands persoonlijkheid. Ik heb moeten leren ‘kijken’.
Wat ik in dit kader heel interessant vond is een artikel in NRC Next van begin september waarin het nieuwe boek van Helen Fisher besproken werd. De titel van het boek is ‘Waarom hij? Waarom zij? Fisher heeft een vragenlijst ontwikkeld waarmee mensen in vier typen zijn in te delen. Zij heeft dit model overigens in eerste instantie ontwikkeld en uitgewerkt ten behoeve van de internationale datingsite Match.com. Zo verkreeg ze gegevens van 8 miljoen partnerverzoeken en combineerde zij dit met wetenschappelijke onderzoeken en literatuur over hormonen en neurotransmitters.
Het lijkt leuk om naar andere mensen te kijken en ze in te delen in Fisher’s systeem van creatieve VERKENNERS, traditionele BOUWERS, ambitieuze REGELAARS en empathische ONDERHANDELAARS. De onderliggende gedachte achter haar systeem is dat bij elk van haar typen een chemische stof dominant aanwezig is in de hersenen. Dit levert bepaalde karaktereigenschappen op. Maar het artikel had écht mijn aandacht toen ik las dat de vier typen, dankzij de verschillen in dominante hormonen en neurotransmitters, ook in hun uiterlijk verschillen! Verkenners, zegt Fisher, hebben een expressief gezicht, zijn wakker en energiek en hebben een soepele manier van bewegen (Is that me?). Bouwers zien er meestal conservatief uit: Ze hebben een traditioneel kapsel en dragen traditionele kleding-mannelijke bouwers vaak in pak met stropdas, vrouwelijke gebruiken niet al te veel make-up. Regelaars zijn dank zij hun testosteronniveau vaak lang en slank (Ah dat ben ik!) en hebben een breed hoog voorhoofd en een brede kin (Nee toch niet). Onder de invloed van oestrogeen hebben onderhandelaars een frisse gladde huid, volle lippen, een kleine neus en kortom baby-achtige trekken.
Uiteindelijk is bijna iedereen weer een combinatie van deze uiterlijke kenmerken en dus van de vier typen. Er valt nog heel wat te kijken en te leren!
