Op vrijdag 18 juni vonden de eindexamenshows mode van de Gerrit Rietveld academie plaats. Na een enorm gegoochel (niet te verwarren met gegoogle) om- en met de toegangskaarten kon ik, samen met tóch bij de leukste show (de laatste van 21:00) aanwezig zijn. Met dank aan Anne-Grethe Filtenborg, hoofd docent Mode aan deze academie. Anne-Grethe dank je wel! Het werd een hele leuke avond gevuld met leuke weerziens, gekke schoenen, overpeinzingen, ontplofte kapsels, (verschillende) meningen, een klein ergenisje, modeborrelpraat en een heerlijke Febo ‘De lekkerste’ als afsluiting. Crew/partners of the evening: Joyce Coudray, Marieke Beemsterboer en Piet van der Laak.

Presentatie

Vanaf de voorste rij kon ik heerlijk met al mijn blog spullen ook stoffen en details bekijken. De catwalk was een stijger stellage geplaatst tegen de achtermuur met 2 loop niveaus, helemaal á la Cristo ingepakt met witte doeken en vastgemaakt met tape en veiligheidspelden. Very academie-like. Het bleek ook zenuwslopend te zijn voor de (vaak onervaren) modellen met als gevolg letterlijk knikkende knieën en afvallende schoenen. Idee vond ik wel erg leuk.
De show startte met de eerste jaars studenten gevolgd door 2de jaars.  Uit tweede jaars viel 1 collectie echt op. Onder rechts een foto waarop je het bijzondere kleurbeeld en silhouette kan zien.

The Graduates

Ik heb even kunnen processen en bedenken hoe ik deze show en collecties zou benoemen. Ik weet in ieder geval dat ik de presentatie, het geheel, goed vond. Het was gewoon een leuke show om naar te kijken. Alleen soms echt vreselijke kut (excusez le mot) muziek! De collecties vond ik fijn van elkaar verschillen. In mijn verslag van de show van Willem de Kooning academie kan je lezen dat ik daar het beeld wel heel erg op elkaar vond lijken. Ik ben in mijn enthousiasme over een collectie wel heel erg van het verhaal vertellen, de studie, de rode draad. Bovendien is het een eindexamencollectie dus moet je laten zien dat je ‘het’ kan. We zijn klaar met experimenteren en mode-vormgeving. Nu moet je ook echt een beeld laten zien waar ik mij een doelgroep bij voor kan stellen. En: surpise the audience! Make us eager! In dat kader gezien heb ik heel veel leuke ideeën, details, bewerkingen, materiaalmixen en vormen gezien. Daar werd ik echt enthousiast van. Maar het beeld van de collecties was over het algemeen té thematisch en ‘gek’ waardoor ik me er ook niet echt mee kon verbinden. Het was in een aantal gevallen niet ‘mature’ genoeg naar mijn mening.
Foto’s onder vlnr: Ik vond de collectie van Kirsten Enkelmann erg mooi. Haar thema is Folded Fiction en ze had echt gewerkt met reliëf, structuur en valling. Love it!  De serie Dilemma van Laurie de Kok vond ik ook fijn op gezet met suede en vole combi’s, gevlochten -bedrukte- linten en opengewerkte draderige kledingstukken. For those who never land van Agata Mickiewitz is een collectie die mijn eigen smaakniveau niet aan raakt. Tóch was ik wel gecharmeerd van de ontwerpen die van zowel de stof als sluitingen en constructies van parachutes een nieuw geheel maakte met echt leuke details. En dan: Ik noem em de Ludde (voorde Ikea fans) jurk. Marije Hellwich ontwierp dit prachtige exemplaar. Mandy Sharabani had heel gaaf met kleurvlakken gewerkt en ook de combinaties in kleur daar bij vond ik echt goed. Xuena He sloot de show af met een paars-zwart beeld. De zilverfolie slierten als styling begreep ik totaal niet, maar haar studie van volume, ontstaan door puntenbij elkaar brengen en vouwen is bijzonder genoeg om te vermelden. Onderin dit blog mijn FLIP-filmpje. Of klik hier. Enjoy!

Details

Mooie, bijzondere schoenen • mintgroen • ontplofte getoupeerde kapsels, wit-in-de-zin-van-lijkbleek • geen wijn voor aanvang van de show • paars • leuke transparant plastic camera gadget • iedereen was er • FEBO de lekkerste nu ook op Twitter!