Je kan gerust stellen dat ik fan van Social Strategy Talk (Hierna SST te noemen) ben geworden toen ik vorig jaar aanwezig was bij hun podium ‘Innovation in a downturn’. Geweldig vond ik dat! Mijn inschrijving hadden ze dus vrijwel meteen binnen toen de nieuwe ‘talk’ gehouden zou worden op 25 maart met als thema Bizarre Stories. In mijn enthousiasme maakte ik Peter van der Malen, een denktankgenoot en vriend, attent op SST en zaten wij aldus samen front row. Het werd echter een middag zonder strategy, veel ‘talk’ weinig wol maar wel heel social doordat het publiek een ander podium vond: De Twitterfontein! Maar ‘glas half VOL’ —-> IS vond het weer een zeer inspirerende middag en ik vertel je graag waarom!

Social Strategy Talk

SST is een kwartaalbijeenkomst die in het teken staat van nieuwe ontwikkelingen met elke keer een centraal thema. “Met sprekers die u uitdagen en inspireren” staat letterlijk op de website….au! want op dit punt heeft de organisatie toch wel een klein deukje opgelopen die bewuste 25 maart in het Trouw Gebouw…….SST is een initiatief van Sogeti (op het podium vertegenwoordigd door Menno van Doorn-die dat overigens heel goed doet) en Creative Crowds (voorman Rutger Doctor waar ik vorig jaar een gezellige koffie mee dronk)

 

 

 

 

Stories

Op zich was het initiatief ronduit leuk te noemen; de organisatie van SST riep op om mensen hun bizarre (social media) verhaal op het podium te komen vertellen. Dan krijg je natuurlijk wel een beetje een TED-Talk en dát was weer voor mij een eye-opener hoe moeilijk het is om sprekers (veelal zonder spreker ervaring) te selecteren die met hun verhaal de zaal weten te boeien. Ik vond het wel mooi dat Menno mij eind februari via mijn Meetup.com mailbox vroeg of ík niet nog een bizar verhaal had. “Jazeker” zei ik, mijn eigen verhaal!” maar toen ik vervolgens niks meer van Menno hoorde dacht ik dat ik dat er dan vast veel spannendere en meer bizarre stories zouden zijn dan het mijne. Trouwens mijn verhaal is op zich ook niet zo bizar, maar ik ben in ieder geval (jaja al zeg ik het zelf!) wel leuk om naar te kijken en te luisteren (want mijn hemel de styling van sommige sprekers liet ook te wensen over) en na deze middag weten we dat dit toch wel een belangrijk ingrediënt vormt voor een blije zaal.

In deze post zal ik de sprekers op een rijtje zetten en een korte omschrijving van hun verhaal. Maar eerst even aandacht voor de Twitterfontein en ‘backchannel’ en het nieuwe effect dat dit heeft/kan hebben op de beleving van zowel de zaal als de sprekers……

 

Twitterfontein. Hate it or love it!

Niet al mijn lezers zijn helemaal ingevoerd in de wereld van Twitter dus om mijn ‘story’ beter te begrijpen even een uitleg van het fenomeen Twitterfontein: Een Twitterfontein is een verzameling van Tweets die allen via een zogenaamde hashtag (naam + # = label) bijeengebracht worden. Deze tweets vertonen en langs laten komen op een scherm heet een Twitterfontein. (zie foto hieronder) Dit wordt tegenwoordig veel gebruikt bij seminars, wij hadden er bij onze eigen laatste Whisper Fashion online trends seminar natuurlijk ook 1!

Door gebruik van eerder genoemde hashtag en in geval van een seminar of bijeenkomst kunnen mensen elkaars tweets over dit seminar makkelijk volgen en nalezen en ontstaat er ook een interactie tussen aanwezige Twitteraars en Twitteraars of hun followers die om wat voor reden dan ook er niet bij konden zijn. 

En wat gebeurde er nou deze middag? Het was nog in het gedeelte voor de pauze toen de schrijfsters van het boek ‘Storytelling, organisatieverhalen voor managers, trainers en onderzoekers’ het podium betraden. Ik heb hun boek in huis en gedeeltelijk gelezen en was benieuwd naar hun verhaal want ik geloof in ‘beleving’ creëren als generator voor bekendheid, leiderschap en succes. Maar wat bleek? De dames wisten zich in beginsel al niet met de zaal te verbinden. Zie foto links voor gesloten lichaamshouding en zuurgraad. Zij lieten ons, het publiek, een voor ons gevoel ellenlang durend filmpje (zie hierboven) met een toespraak van Karla Peijs, de commissaris van de koningin in Zeeland, zien. Zonder commentaar te geven gingen de dames hier ook naar zitten kijken en veranderde langzaam maar zeker de Twitterfontein in een regen van kritiek, verveling en ook heel veel humor. Doordat je de tweets mee kan lezen op de schermen, ging iedereen ook weer op elkaar reageren en ook de 2 schrijfsters merkten natuurlijk aan het gelach en gedoe in de zaal dat er iets gaande was. Ze gingen echter gewoon door met het ‘zenden’ van hun presentatie en dat alles niet in verhaal vorm maar in een saaie opsomming van woorden en hun werkwijze via de beamer. 

We kunnen er kort over zijn. Het was een fiasco. Lees vooral ook de meningen van het publiek op de Meetup.com pagina van SST. Wat mij intrigeert is wat die Twitterfontijn nog meer teweeg brengt. Als gepassioneerd Twitteraar en Social Netwerker weet ik ‘how fast news can travel’ en ook dat de boel heerlijk zelf regulerend is: Niet interessant?>Geen respons. Belachelijke opmerking>krijg je meteen te horen. Slechte blogpost> mensen reageren. 

Maar wat krijg je nu met deze seminars in combinatie met Twitter en Twitterfonteinen? De sprekers krijgen gelijk feedback. Niet door verveelde, boze of blije gezichten in de zaal zoals dat natuurlijk altijd al was, maar nee door realtime tekstuele, ongesensureerde feedback. En wat doet dat met jou als spreker of presentator, hoe ga je om met deze directe complimenten of kritiek en hoe zorg je dat mensen hun aandacht bij jóuw verhaal houden en niet onderling gaan lopen klieren en chatten? Kristian Esser van Misterharder BV zei heel terecht dat DAT nu juist een goed onderwerp was geweest indien de dames Storytelling als express zo neergezette businesscase hadden geacteerd! In de pauze spraken we nog even met Suzanne, 1 van de schrijfsters. (foto links) Ik vind het stoer hoe de dames de kritiek over zich heen lieten komen en ook nog even het podium beklommen en met Menno en de zaal nog na praatten over wat er even daarvoor nou was gebeurd en waarom. Maar heel eerlijk maakte dat niet veel goed…

The Bizarre Stories

• Martijn Pannevis over het crowdsourcing project oneframeoffame waarmee C-mon & Kypski hun nieuwe clip maakten. Superleuk en inspirerend! Kijk even op de website van OneframeofFame en onderstaand filmpje spreekt voor zich: Co-created videoclips. Een regisseur doet een bepaalde houding, blik of beweging voor en jij kan dit nadoen achter de webcam en inzenden. Van alle verzamelde beelden bij elkaar worden weer nieuwe films gecreëerd!

 

• Judie Ellington “Mijn bizarre tweetverhaal” – dankzij twitter terug naar de kristallnacht. Mooi verhaal waarin we erachter komen hoe Judie aan het oude porseleinen bordje komt dat ze ons in het begin van het verhaal laat zien. Via Twitter en tweets over het missen van haar vader die 20 jaar geleden overleed, kwam zij in contact met een vrouw uit haar vaders verleden. Judie kreeg naast foto’s en brieven van haar familie ook het bordje waar haar vader ooit van at. Zucht..Ik houd van dat soort verhalen!

 

 

 

 

• Ramon Stoppelenburg “Letmestayforaday” jarenlang gratis op vakantie dankzij internet. Maar weinig (1) mensen uit de zaal wisten zich dit verhaal meteen te herinneren. Maar het was inderdaad ‘all over’ de media. De man die 9 jaar geleden 2 jaar ‘gratis’ en totaal gesponsord een wereldreis maakte door uitgenodigd te worden bij mensen thuis om te logeren (incl ontbijt) voor 1 nacht. Een vermakelijk verhaal maarja….wél 9 jaar geleden! Zie links de foto van Ramon met zijn lift bordje die de drempel om hem mee te nemen aanzienlijk verlaagde

 

 

• Suzanne Tesselaar en Annette Scheringa “Storytelling”. Genoeg over verteld….

• Annelies Verhelst “Wat moeten we met al die self-proclaimed social media experts?” Oftewel: Wat maakt iemand een expert in social media? EN: Imagebuilding is ok maar graag wat meer inhoud. Leuk: STOP Twitter SOA! Ik heb eind vorig jaar zelf ge -DE-FRIEND met een zogenaamde social media guru (naam op aanvraag Voor mij een typisch geval van een te groot ego en too much information. 

• Boy van Amstel  “pleaserobme” over de site die dieven helpt. Is nu niet meer on air overigens. Maar deze site gaat over bewustzijn creëren op het gebied van ‘over-sharing’: Be aware of what you share! Dat werd gedaan door (social media) updates samen te voegen/te laten zien waarin duidelijk werd dat DIE mensen op dat moment NIET thuis waren en dus eigenlijk met hun zo leuk en informatief bedoelde tweet zeiden: Pleas rob me!

 

• Marijn van Oosten met ‘Eten of Internet’. Marijn schijnt een concept designer te zijn die alles doet met voor vanuit en over de jeugd. Zij weet te vertellen dat jongeren liever voor internet kiezen dan voor eten. Maar was dit ook niet die test onder klanten van luchtvaartmaatschappijen? Dat wij (jongeren en ouderen) ALS we moeten kiezen, liever internet tijdens onze vlucht hebben dan eten (dat nemen we dan zelf wel mee) Na de dames van Storytelling met stip op nummer 2 van zowel slecht verhaal en dito presentatie en styling.(zie foto links)  Als je een dergelijk verhaal op het podium wilt vertellen, nodig dan de mannen van Trendwolves uit!! Die hebben geweldige verhalen over jongeren marketing. Ik moet me overigens sterk vergissen als Marijn uit presentaties van hen niet het 1 en ander (zonder bronvermelding) aan het quoten was…..

 

• Jim Stolze “Leven zonder internet” – waarom we over 5 jaar niet meer mailen & auteur van “Hoe overleef ik mijn inbox”. Jim is ook initiator van TEDX (Amsterdam) Een goed verhaal en fijn verteld. De juiste mix tussen know how en humor! En overigens ook zeer herkenbaar…..Jim vertelde hoe hij in 2008 zonder internet besloot te leven en te werken en wat dat, per week, met hem deed. Hoe hij in week 3 een soort peace of mind kreeg en genoot van de focus op 1 ding, want single tasken kunnen wij niet meer….(Inmiddels is Jim overigens weer helemaal online) Ter afsluiting liet Jim een grafiek zien waaruit bleek dat we tegenwoordig met veel meer input te maken hebben, maar dat de output (arbeidsproductiviteit) nagenoeg gelijk blijft….

Conclusie

Ik vond het al met al een leerzame middag. De sprekers hebben mij amper kunnen inspireren, maar wat er allemaal met en in de zaal gebeurde door de social talk waardoor een afzonderlijk ‘virtueel’ podium ontstond houd mij nog wel even bezig. “Met sprekers die u uitdagen en inspireren” zal voor een volgende keer weer echt waargemaakt moeten worden door de organisatie. Ik verwacht eerlijk gezegd ook juist van een bedrijf als Creative Crowds dat zij die juiste sprekers kunnen selecteren! 

Ik heb er in ieder geval ook weer een heel aantal leuke Twitter vrienden aan over gehouden en Peter: Ik vond het heel gezellig dat je met me mee bent gegaan!