Hilde

Over Hilde is online niet zoveel te vinden. Als je haar website opzoekt, blijkt deze ‘under construction’ en zie je alleen een foto van deze bijzondere vrouw. Ik heb er lang naar zitten staren. Exentriek, zoals je wellicht toch verwacht bij een ‘kunstenares’. Rode lange haren, kat-achtig groene ogen, een uitstraling van ‘wie-doet-mij-wat’, maar ook van kom maar op als zijnde een helpende autoriteit. Nu, na onze ontmoeting, weet ik dat Hilde ook Indonesische voorouders had want eerlijk gezegd herkende ik iets van mijn eigen gezicht in het hare. 

Lijnen maar ook loslaten

Haar decolleté laat een klein stukje zien van wat waarschijnlijk een veel grotere tatoeage is. Over haar borst! Ook dat intrigeert me. Na de intimiteit van ons gesprek vraag ik Hilde dan ook naar deze tatoeage en zij vertelt me dat het een slang is en dat ze die slangen tekeningen over haar hele lichaam heeft, ook op haar been. Nu ik ook weet wat de kanker met haar borst heeft gedaan begrijp ik, tatoeage-loze vrouw, hoe prachtig het ook kan zijn om het lijf waar je in woont en van houdt te versieren. En Hilde heeft iets met slangen, met lijnen. ‘Maar ook met loslaten !’ voegt ze eraan toe. Haar werk laat inderdaad vele lijnen spellen zien. Van vaste stevige lijnen naar bijna transparante lichaamsader achtige tubes, zoals haar laatste werk (foto rechts onder) Wat betreft die aderen merkt Hilde op: ” Als jij stil staat ben je ook in beweging want je bloed stroomt!”

Het eindresultaat is niet belangrijk

Hilde heeft de gave om intuïtief aan te voelen wat iemand nodig heeft. Gevoed door dit spirituele zintuig, gecombineerd met haar jarenlange kennis van- en onderzoek naar kleurenleer, lesgeven in schilderen en uiteraard haar eigen ontwikkelingen als kunstenares wordt Hilde zelfs door instanties als GGZ soms ingezet om mensen die ‘vast’ zitten te helpen.

Hilde vertelt hoe wij leven in een maatschappij waarin je dermate wordt afgerekend op het eindresultaat dat mensen soms geen stap meer durven zetten, bang dat resultaat niet voldoet, bang om te falen. Dit doet me herinneren aan de presentatie van Paul Iske (ABN Amro, Dialogues House) die ik vorig jaar hoorde spreken tijdens het seminar ‘Innovation in a downturn’ Hoe innoveer je nou precies in slechtere tijden? Moet je minder risico’s nemen of juist meer?Iske heeft hier een uitgesproken mening over. Hij stelt dat je niet bang moet zijn te falen en dat briljante mislukkingen je vaak verder brengen. Zoals Winston Churchill het zei: “Success is the ability to go from one failure to another with no loss of enthusiasm.”

Hilde helpt mensen om los te laten. Want bij haar is het eindresultaat niet belangrijk. Zo laat zij jou bijvoorbeeld met je ogen dicht tekenen, of met een kwast met verf uit te halen naar een doek dat achter je staat opgesteld maar ook met blote voeten in de verf te staan en met bijvoorbeeld jouw collega’s of team met die verfvoeten over een doek te lopen, te glijden of te springen. Dat laatste klinkt misschien een beetje ‘kijk mij eens gek doen’ maar ik ben ervan overtuigd dat je mensen veel beter kan bereiken door te doen dan door te ‘lullen’.

Alchemie

Ook in haar eigen werk is Hilde veel meer bezig met ‘de weg erheen’ en het onderzoek, dan met het eindresultaat. Op een alchemistische manier is zij bezig met klassieke kleurenleer, het werken met pigmenten en nieuwe en oude methodes door elkaar te gebruiken. Wat gebeurt er als je melk of karnemelk gebruikt als basis voor je verf? Verdana moet je koel houden anders krijg je een ontploffing! Ook schildert Hilde soms in het donker want daarmee ontdek je weer andere processen en kijk je anders. Ze laat mij een vierkant doek zien. helemaal zwart met daarin een klein, oranje fel ‘stipje’ een vlekje. (foto rechts onder) Ik vind het meteen GEWELDIG! Kijk, zegt Hilde, je kan dat stipje pas maken als je alle processen hebt doorlopen. Loslaten……Punt.