Jan Taminiau kicks of AIFW #14

Elke Fashion Week weer hoop ik dat mijn inspanningen op modegebied, het koppelen van creativiteit aan ondernemerschap en het op nachtelijke uren schrijven van showverslagen leidt tot een uitnodiging voor de Opening Soirée van diezelfde Fashion Week. Maar nee, ook dit jaar viel ik niet in de prijzen en dat, terwijl ik na 1 bezoek aan Copenhagen Fashion Week vorig jaar de eer had om met mijn blog de kick-off te zijn van hun promotie filmpje!  Zuur is het wel een beetje maar het is ook wel weer zo dat ik er tot nu toe altijd nog bij ben geweest en waarom? Omdat mijn netwerk mij support en moeite doet om mij mee te krijgen. (Of misschien is het om te zien in wat voor ‘see-through’ avondjurk ze nu weer verschijnt! ) Deze keer kreeg ik 1 avond voor de Soiree een sms van Rob Godschalk, partner bij Ernst&Young, met de woorden: “Ja! Ga maar oppas regelen!” De jurk van Maison Portier hing al 2 weken klaar dus daar was ik dan weer! Dank je wel Rob!!

Woensdagavond opende Jan Taminiau de veertiende editie van Amsterdam International Fashion Week met maar liefst twee shows. Hij presenteerde voor de eerste keer zijn demi-couture collectie en sloot de openingssoiree af met een haute couture collectie.

Seperates

De Demi-Couture collectie van Jan Taminiau werd Seperates gedoopt omdat draagbaarheid deze lijn kenmerkt en de stukken ook los van elkaar te dragen zijn.  De look deed mij aan de jaren 50/60 denken met absoluut een vleugje ‘Mad Men’; Cocktailjurkjes, avondjurken en jasjes met accent op de taille. Sober van belijning maar zeer luxe van materiaal. Zijden chiffon en crêpes, voile en brokaat. Nagenoeg geen zichtbare sluitingen zoals knopen en ritsen en alles van prachtige snit, coupe en afwerking. Samen met Joke Poen (Just B.) die naast mij zat kwamen we tot de conclusie dat het wat kleur allemaal drank kleuren waren! We zagen nude, beiges en pastels als van rosé, champagne en kleurschakeringen van witte wijn. Wat ik ervan vond? Prachtig!

Irradiance

Irradiance is de twaalfde haute-couturecolectie van de ontwerper, waarbij de modellen op torenhoge schoenen de lange catwalk betraden.  De collectie is geïnspireerd op verstoppen, over onthullen en veranderingen terwijl de tijd doortikt. Dee collectie showde Jan overigens ook tijdens de Haute Couture Week in Parijs.
Alle modellen droegen een glinsterend masker, dat hun gezicht volledig, als een bivakmuts zonder oog-gaten, bedekten. Het zwaartepunt van het silhouet lag voor deze collectie op de bovenkant met krachtige schouders. De sfeer van de collectie werd door Taminiau ‘duister’ genoemd. Grijs, zwart en wit waren de belangrijkste kleuren, daarnaast waren er luxe zijden stoffen met ingeweven barok patronen. Ik heb begrepen dat alle patronen voor Taminiau op maat zijn geweven. Het geheel was ook zeker heel bijzonder, luxe en ja: couture-waardig. Maar het viel me ergens ook een klein beetje tegen dat ik bij het zien van deze collectie toch weer niet kon zeggen “Ja, dat is ‘typisch’ Jan. Zijn collecties verschillen in stijl, basis en uitgangspunt toch wel wat van elkaar waardoor je door de seizoenen heen een minder duidelijk beeld ziet ontstaan. Maar ik bewonder zijn oog voor luxe, ambacht en kwaliteit enorm en ik had het voor geen goud willen missen. Complimenten dus Jan!